Selectieve verontwaardiging

Selectieve verontwaardiging

Het risico bestaat dat wat ik schrijf tegen me gebruikt zal worden. Dat kan ervoor zorgen dat sommigen iets hebben om me mee om de oren te slaan. Toch vond ik het belangrijk genoeg mijn boodschap te delen. Deze boodschap gaat over de selectieve verontwaardiging naar aanleiding van de uitzending van Jinek van donderdag 11 maart.

Roast

Martijn Koning zal geen zitting nemen in de Tweede Kamer. Deze cabaretier, standup comedian, columnist en tekstschrijver vormt geen gevaar voor de Nederlandse politici. Toch hebben veel mensen een mening over hem. Een mening die gebaseerd is op de uitzending van afgelopen donderdag. Tijdens de laatste minuten van het programma Jinek viel hij Thierry Baudet (voorman van Forum voor Democratie (FVD), mocht je dit nog niet weten) aan. Niet letterlijk overigens. Met een zogeheten ‘roast.’ Een ‘roast’ bestaat eruit dat iets of iemand op ironische wijze beledigd wordt. Dit is eerder gedaan door tal van beroemdheden over andere beroemdheden. Bekend zijn de roasts van David Hasselhoff, Pamela Anderson, Donald Trump en Justin Bieber. In eigen land zijn Gordon, Ali B. en Giel Beelen ‘geroast.’

Het idee van een roast is niet nieuw. De geschiedenis ervan gaat terug tot de jaren veertig van de vorige eeuw. Een van de bekendste series van roasts was die van Dean Martin (‘Dean Martin’s Celebrity Roasts’) tussen 1974 en 1979. De laatste jaren is ‘The Roast’ als televisieprogramma regelmatig uitgezonden door Comedy Central.

Niet alleen op Comedy Central wordt ‘geroast.’ Ook in andere televisieprogramma’s en zelfs in radioprogramma’s doet men eraan mee. Het idee is dus om iemand een soort ironische spiegel voor te houden, waarbij grenzen opgezocht worden. Juist die grenzen zorgden er donderdag en vrijdag voor dat er tal van reacties de wereld in werden geslingerd.

Eigenlijk zou je het een selectieve verontwaardiging kunnen noemen. Wat zorgde ervoor dat men zoveel aanstoot nam aan de woorden van Koning? Kwam dit misschien niet door de woorden zelf, maar door het moment dat Baudet ervoor koos om weg te lopen? Een tactiek die hij eerder toepaste bij een interview met Emma Wortelboer.

Hoe anders was het uitblijven van reacties zoals deze toen het Nederlandse koningshuis jaren geleden op de hak genomen werd door het programma Kopspijkers? Tot en met het vermeende overspel van Prins Bernhard aan toe. Misschien had het te maken dat we toen nog geen social media hadden. Dat hebben we nu wel en het is erg makkelijk om je mening te delen hierover. Dat deed ik ook. Zo haalde ik aan dat vrijheid van meningsuiting blijkbaar volgens sommige mensen een eenrichtingsverkeer lijkt te zijn. Zelf wel woorden mogen uitspreken en er geen genoegen mee nemen dat anderen ook woorden uitspreken.

Creatieve uiting

Valt dat wat Koning deed onder vrijheid van meningsuiting? Eigenlijk wel. Misschien zelfs nog meer dan dat: het is een creatieve uiting. Met de boodschap kun je het niet eens zijn. Je kunt ook vragen stellen of dit creativiteit is. Creativiteit heeft niet altijd te maken met bijvoorbeeld schilderkunst. Er is ook zoiets als woordkunst. Of dit kunst was, dat mag je betwisten. Dat kan, dat mag. In ons land mag je hierover praten en discussiëren. Dat is vrijheid. Je kunt in vrijheid zeggen wat je wilt, mits dit binnen de grenzen van de wet is. De vraag die je kunt stellen: was dit binnen de grenzen van de wet? Eigenlijk wel. Zeker wanneer je de woorden gaat vergelijken met die van Baudet zelf. Zijn woorden zijn in een aantal gevallen nog heftiger geweest. Op dat moment dat deze woorden bekend werden leek een massale verontwaardiging uit te blijven. Dat is nu niet het geval geweest. Daarom kun je hier spreken van een selectieve verontwaardiging.

Waarom een selectieve verontwaardiging? In de eerste plaats omdat er een selectie plaatsvindt van wat wel en niet belangrijk schijnt te zijn. Het woord verontwaardiging heeft geen verdere uitleg nodig.

Misschien is de belangrijkste vraag niet of Koning te ver is gegaan. De echte vraag, die slechts weinig mensen durven te stellen is hoe ver Baudet mag gaan en of deze woorden misschien niet veel erger zijn. Zeker wanneer je bedenkt dat de kans groot is dat hij ook na de verkiezingen weer zal terugkeren in het parlement.

Het klopt, dat is de essentie van ons democratische systeem. De vraag die ik heb is in hoeverre je volledige vrijheid moet geven aan iedere politicus die veranderingen wil doorvoeren die ervoor zorgen dat de democratie en onze vrijheid in gevaar komt. Wat zijn dit dan voor uitspraken? Ik zet een aantal op een rij.

WhatsApp

Goed, laat ik eens niet beginnen met de WhatsApp-groepen die gebruikt worden binnen FVD of de jongerenorganisatie ervan (of gebruikt werden). Daarover kun je gemakkelijk zeggen: dat weet je niet, omdat de schermafbeeldingen die EW Magazine niet met ons deelde. Het blijft op dat punt bij citaten en woorden.

Er zijn genoeg andere momenten geweest waarop er dingen gezegd werden die wel goed genoteerd werden of zelfs werden opgenomen.

Overwinningsspeech

Weet je het nog? De Provinciale Statenverkiezingen van 20 maart 2019. Zeg nu niet: die verkiezingen zijn niet zo belangrijk. Ze zorgen er niet alleen voor dat de leden van de Provinciale Staten worden gekozen. De leden van de Provinciale Staten kiezen uiteindelijk de leden van de Eerste Kamer. Dus er viel wel wat te vieren na de winst door FVD. In een overwinningsspeech van twintig minuten kwam aardig wat naar voren. Het gaf een kijkje in de denkwijze van Baudet.

Laat ik de “Uil van Minerva” maar even overslaan en doorgaan met de eerste beschuldiging tijdens de speech:

“Net als al die andere landen van onze boreale wereld worden we kapotgemaakt door de mensen die ons juist zouden moeten beschermen. We worden ondermijnd door onze universiteiten, onze journalisten. Door de mensen die onze kunstsubsidies ontvangen en die onze gebouwen ontwerpen. En vooral worden we ondermijnd door onze bestuurders.”

Niet alleen de politiek krijgt ervanlangs. Ook de journalistiek, de universiteiten, kunstenaars en architecten krijgen ervanlangs. Alles is bedoeld om ons als burgers te beïnvloeden. Met als enige doel de ‘boreale wereld’ te laten ophouden.

Dat woord ‘boreaal’ maakt het meteen lastig. Daags na de speech liet Baudet weten dat hij hiermee alleen maar Noord-Europa bedoelde. Strikt genomen is de boreale wereld het noordse cultuurgoed, aldus Taalbank. Hoewel dit woord dus misschien niet thuishoort in de woorden die binnen de meest rechtse groeperingen van de politieke arena worden gebruikt, kan het er wel mee geassocieerd worden. Dat heeft alles te maken met een artikel dat het Franse dagblad Libération schreef over woorden van Jean-Marie Le Pen. Ook hij gebruikte dit woord. Wat blijkt nu, het woord is vooral ná de Tweede Wereldoorlog in gebruik genomen door de meest rechtse groeperingen binnen de politieke arena.

Wil je niet geassocieerd worden met deze groepering (Rassemblement national, voorheen Front national), dan zou je er verstandig aan doen dit woord dus niet te gebruiken.

Toch is dit niet het belangrijkste onderdeel van dit citaat. Ik heb het al eerder genoemd. Verschillende groepen krijgen ervanlangs. Dat is eigenlijk de voortdurende boodschap. De groepen zijn onbetrouwbaar en zorgen ervoor dat Baudet en diens medestanders niet het onafhankelijke podium krijgen dat men zou verdienen. Dat brengt me bij de vraag hoe onafhankelijk de Nederlandse media nu precies zijn.

Als het om onafhankelijkheid gaat, dan kun je niet om de term ‘mainstream media’ heen. Dit kort je ook wel af tot MSM. De term is vaak gebruikt door Donald Trump om aan te geven dat er sprake was van een oneerlijke behandeling door de media. Inmiddels is het begrip ook ingeburgerd in Nederland, al mogen we niet alle credits daarvoor geven aan Baudet of het FVD. Ook de partij van Geert Wilders mag je hiervoor verantwoordelijk houden.

Artikel 7

MSM is het idee dat grote mediaorganisaties het nieuws domineren en brengen wat zij de bevolking willen brengen. Dit nieuws is dan afgestemd met of op de overheid. Noem het indoctrinatie. Dat zou alleen niet overeenkomen met wat er in onze Grondwet staat:

Artikel 7

  • 1 Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
  • 2 De wet stelt regels omtrent radio en televisie. Er is geen voorafgaand toezicht op de inhoud van een radio- of televisie-uitzending.
  • 3 Voor het openbaren van gedachten of gevoelens door andere dan in de voorgaande leden genoemde middelen heeft niemand voorafgaand verlof nodig wegens de inhoud daarvan, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. De wet kan het geven van vertoningen toegankelijk voor personen jonger dan zestien jaar regelen ter bescherming van de goede zeden.
  • 4 De voorgaande leden zijn niet van toepassing op het maken van handelsreclame.

Wanneer je artikel 7.1 interpreteert als uitgangspunt, dan is het duidelijk: Nederland is een vrij land als het gaat om de media (pers). Artikel 7.2 levert dan weer vragen op. Hoe zit het dan met die regels?

Die regels zijn niets anders dan een bescherming van bepaalde zaken. Zo mogen voor een bepaald tijdstip geen gewelddadige programma’s uitgezonden worden of mag er geen reclame gemaakt worden in programma’s. Hoe de feitelijke inhoud eruitziet, dat is niet iets dat voorgelegd moet worden. Dat staat ook in dit artikel. Het is dus niet zo dat de regering bepaald wat er wel of niet uitgezonden mag worden. Was dit het geval geweest, dan zou de uitzending van Jinek er anders uitgezien hebben. Dan zou de regering aangedrongen hebben op het schrappen van het item over Baudet door Koning, want dit zou leiden tot maatschappelijke onrust. Inderdaad, die kant kan het ook op als het gaat om ingrijpen door de overheid. Wanneer je nog steeds negatief wilt denken dan zou de overheid juist dit item door hebben laten gaan, zodat Baudet weer eens ‘te kakken’ zou kunnen worden gezet. De vraag is alleen dan hoe het precies zit met andere televisieprogramma’s waarin de zittende politici soms de wind van voren krijgen. Dan hoeft het niet eens te gaan om satire. Denk aan de onthullende onderzoeken over fraude, over het verspillen van geld. Wanneer een overheid zich bezig zou houden met het controleren van de media, dan zouden dergelijke items nooit uitgezonden mogen worden.

Amnesty International

Kortom, persvrijheid is goed geregeld in dit land. Zelfs in de grondwet. Dat beaamde ook Amnesty International. Alleen werd wel een grote kanttekening geplaatst: journalisten doen in sommige gevallen aan zelfcensuur. Dat heeft alleen niets te maken met de overheid. Nee, het heeft te maken met de burgers. Dit houdt in dat sommige burgers van mening zijn dat bepaalde items of onderwerpen niet uitgezonden mogen worden.

Dan over de vermeende linkse bolwerken binnen de onderwijssector. Wanneer je kritisch ergens over bent, houdt dit niet in dat je ‘links’ bent. Ook niet dat je automatisch ‘rechts’ bent. Sterker nog, je kunt kritisch zijn zonder een politiek label. Zo ben ik kritisch op woorden van bijvoorbeeld Mark Rutte, maar doe ik dit niet vanuit het idee dat ik niet op hem of zijn partij zal stemmen. Eenzelfde kritiek kan ik hebben over een optreden of over uitspraken van de partij waarop ik wel ga stemmen. Er zijn genoeg momenten waarop ik even afstand kan nemen van de labels ‘links’ en ‘rechts’ en ik complimenten uit kan delen over hoe goed een politicus het heeft gedaan. Of over hoe slecht. Een goed voorbeeld – het woord ‘goed’ maakt de gebeurtenis niet goed – is de verschrikkelijke gebeurtenis op 6 mei 2002. Dan heb ik het natuurlijk over de moord op Pim Fortuyn. Ja, daarover was ik woedend. Niemand heeft het recht om een ander te vermoorden. Zeker niet op basis van politieke voorkeur. Er is geen manier om dit goed te praten. Geen excuus. Dat is er bijna twintig jaar na deze tragische gebeurtenis niet. De gebeurtenis was even erg als iedere andere moordaanslag op een politicus, waar dan ook ter wereld. Geweld is nooit een manier om iemand op te laten houden. Mocht de politicus in kwestie een grens over gaan, dan zijn er andere manieren om dit aan te pakken. Bijvoorbeeld door er kritisch over te schrijven of een te ‘roasten.’ Ook dat is vrijheid.

Een grote strijd

Wanneer je de woorden van Baudet beluisterd of leest, dan kan het idee ontstaan dat we terecht gekomen zijn in een strijd. Een strijd die het zou rechtvaardigen om naar andere middelen te grijpen dan alleen woorden. Wat hier niet bij helpt zijn de woorden die gekozen worden. Woorden die later ontkracht kunnen worden en waarover gezegd kan worden: “Zo bedoelde ik het niet.” Toch zijn het woorden die gebruikt worden door Baudet.

Laten we beginnen met dagen waarop de verkiezingen worden gehouden. Corona zorgt ervoor dat er op meerdere dagen gestemd kan gaan worden. Daar zijn goede redenen voor. Dat zijn dan weer net niet zulke goede redenen om aan te nemen dat de verkiezingen op voorhand al frauduleus gaan zijn.

Trump

Bij de term ‘civiel leger’ moest ik meteen denken aan de Binnenlandse Strijdkrachten tijdens de Tweede Wereldoorlog. Deze samenwerking tussen verschillende verzetsgroepen ontstond aan het einde van de oorlog (1944). Het verschil is het wel of niet dragen van wapens. Een leger doet me denken aan een strijd. Het woord strijd is door Baudet regelmatig gebruikt. Niet iedereen denkt bij het woord ‘strijd’ aan een geweldloze strijd. Zeker als politicus zou je er daarom verstandig aan doen je woorden op dat punt zorgvuldiger te kiezen.

Laten we als het gaat om zorgvuldigheid even kijken naar de Verenigde Staten. Op 6 januari van dit jaar zagen we wat er gebeurde tijdens de bestorming van het Capitool in Washington. Het waren aanhangers van Donald Trump die ervoor kozen om een doorbraak te forceren. Met geweld. Daarover hoeven we niet te discussiëren. We hebben de beelden ervan gezien. De gebeurtenissen waren voor een deel gebaseerd op woorden. Woorden die jarenlang door Trump met de rest van de wereld gedeeld werden. Of daarmee de bestorming geïnitieerd werd is voer voor discussie. Feit is wel dat Trump zijn medestanders een uur lang toesprak en ze volstopte met onwaarheden. Dat de verkiezingen gestolen zouden zijn en dat men ging “wandelen.” Die wandeling zou uiteindelijk leiden tot de bestorming van het Capitool.

Dat waren de Verenigde Staten. We hebben het hier over Nederland. Zou het werkelijk zover komen dat de woorden van een politicus zouden leiden tot een bestorming van bijvoorbeeld de Tweede Kamer? Dat kan ik niet bepalen. Wat ik wel weet is dat er uitspraken gedaan worden die erg veel gelijkenis hebben met die van de voormalige Amerikaanse president. Daarover schreef NRC recent nog. Ook na dit artikel vond er iets niet plaats: er was niet eenzelfde soort verontwaardiging als na de uitzending van Jinek.

COVID-19 (Corona)

Diezelfde verontwaardiging bleef uit na andere uitspraken. Bijvoorbeeld over COVID-19. Je mag Baudet scharen onder een van de meest uitgesproken tegenstanders van het beleid van de regering op dit punt. Het klopt, de regering heeft misschien bepaalde zaken niet goed aangepakt. Waar je de regering niet van kunt betichten is dat er gekozen is voor een makkelijke aanpak. Een aanpak waarbij de wetenschap gedwongen wordt om zich nog verder te bewijzen. En zelfs wanneer het wetenschappelijk bewijs er is, dan is er voortdurend een bepaalde noodzaak om alles in twijfel te trekken.

1Vandaag zette in januari van dit jaar enkele van de uitspraken over COVID-19 op een rij, zoals je hier kunt lezen.

Het zal je maar overkomen. Je bent jonger dan zeventig jaar en hebt het zwaar gehad tijdens de periode dat je besmet was met het virus. Is het dan normaal wanneer een volksvertegenwoordiger je eigenlijk laat weten dat het niet zo kon zijn. Dat het niet de waarheid is dat je last had van deze klachten en het niet zo ernstig was. Of wanneer een volksvertegenwoordiger laat weten dat er echt geen sprake is van oversterfte, terwijl dit echt wel het geval is (geweest). Dankzij alleen al deze vijf uitspraken die door 1Vandaag ontkracht zijn, schoffeerde Baudet een deel van onze bevolking. De maatschappelijke verontwaardiging bleef uit. Wederom selectieve verontwaardiging.

Positie vrouwen

Er is meer. Niet alleen de aanpak van het virus is iets dat op kritiek kan rekenen. Ook de positie van vrouwen in onze samenleving is voer voor een afwijzing door Baudet, zo lees je in dit artikel uit 2019. Het is natuurlijk grievend om te lezen dat er gekozen is voor het woord suïcide in plaats van andere woorden.

In datzelfde artikel valt te lezen hoe Baudet denkt over de positie van de vrouw in onze samenleving.

“Tegenwoordig worden vrouwen al van jongs af aan aangemoedigd om een carrière en financiële onafhankelijkheid na te streven. Er wordt verwacht dat ze de traditionele rol afwijzen om een man te ondersteunen. (…) Maar hoe pakt dit werkelijk voor ze uit? Wat gebeurt er als ze dertig worden? Als ze fulltime blijven doorwerken dan wordt het bouwen aan een gezin extreem moeilijk, zelfs onmogelijk. Daarom krijgen vrouwen in de westerse wereld ook steeds vaker minder kinderen.’’

Homeopathische verdunning

Foei, dames. Een carrière nastreven is iets dat ervoor zorgt dat jullie minder kindjes kunnen baren. Dat is slecht nieuws voor de homeopathische verdunning. Of juist goed nieuws. Wanneer je via Google zoekt naar de woorden ‘homeopathische verdunning’ in combinatie met ‘Baudet,’ dan kom je uit bij websites die je uitvoerig informeren over dienst standpunten over dit onderwerp. Ook over ‘omvolking.’ Over dit alles is veel geschreven. Het nadeel is dat je via Google vaak columns als eerste ziet verschijnen in de zoekresultaten. Dat is goed nieuws voor de schrijvers van de columns. Nu weet ik ook heus wel dat Wikipedia misschien de beste bron is. Toch helpt het even om het juiste citaat bij de juiste datum te zoeken. De pagina over Thierry Baudet gaat in op het onderwerp homeopathische verdunning. Om precies te zijn was het op 8 maart 2017 dat hij hierover in het openbaar sprak.

Tijdens een verkiezingsbijeenkomst in Maastricht ging Baudet dieper in op oikofobie. Dit begrip mag je omschrijven als de angst voor de veilige omgeving. Een begrip dat in de negentiende eeuw vaak gebruikt werd en waar de inmiddels bekende term Wanderlust vandaan komt.

De veilige omgeving, zo stelde Baudet, is iets dat bedreigd wordt door ineffectiviteit, met als oorzaak een gebrek aan vertrouwen.

“We zijn niet effectief bezig, en de oorzaak is dat we onszelf niet meer vertrouwen. [..] Dat fundamentele gebrek aan zelfvertrouwen dat wij hebben in onze cultuur, die zelfhaat als het ware, die we proberen te ontstijgen door alles in bureaucratische procedures te vangen, door de Nederlandse bevolking homeopathisch te verdunnen met alle volkeren van de wereld, [zodat er] nooit meer een Nederlander zal bestaan, zodat wie wij zijn, niet meer gestalte kan krijgen, en door onze zelfbeschikking, ons democratisch parlement, volledig afhankelijk te maken van allerlei abstracte overlegorganen in de VN en in de EU [..] dat heeft allemaal één oorzaak, en die oorzaak is onze cultuur van zelfhaat. [..] We moeten breken met de cultuur die ik oikofobie noem. Het is een angst voor de oikos, voor onszelf.”

De bovenstaande tekst is afkomstig uit video-opnamen van de partij zelf en zijn te vinden via Facebook (link).

Weer die WhatsApp-berichten

Prima, we worden dus als land bedreigt door iets dat Baudet omschrijft als homeopathische verdunning. Binnen de homeopathie wordt de techniek toegepast om stoffen te verdunnen. Of dat wel of niet zou werken, daarover ga ik niet in discussie. Dat is voor dit alles irrelevant. De techniek op zichzelf is wel van belang voor deze discussie. De verdunning waarover Baudet sprak heeft alles te maken met nieuwe bevolkingsgroepen die ons land binnen zijn gekomen en komen. Iets dat zal leiden tot die verdunning. Voor het gemak wordt niet vermeld dat in de geschiedenis van dit land voortdurend nieuwe mensen het land binnenkwamen.

De verdunning wordt volgens Baudet een probleem wanneer er sprake is van een verminderen van IQ. Die link heeft Baudet ook gelegd. Dan kom ik toch weer uit op de  WhatsApp. Hoewel we de schermafdrukken niet gezien hebben, zijn er naast EW Magazine ook andere websites die hierover hebben bericht. Zo ook RTL Nieuws. Dit schreef RTL erover in februari van dit jaar:

Baudet doet er een schepje bovenop: “Bovendien: african americans wonen al 150 jaar in Amerika. Scoren nog steeds 40 IQ punten lager.” Dat gaat sommige deelnemers aan de discussie wat te ver. Uiteindelijk komt Baudet met een berekening: “100 is het GEMIDDELDE. Dus blank 110, hispanic 90, african 75 oid.”

Reactie

In een reactie hierop verweet de FVD dat het allemaal lag aan het succes van de partij. “Oude trucjes” noemde men dit. Misschien is dit zo, misschien niet. Het blijft gissen. Wat wel duidelijk is dat er op meerdere momenten melding is gemaakt van racistische berichten. Niet door een mediaorganisatie, niet door een krant, niet door een programma.

Wanneer je ten onrechte wordt beschuldigd van iets, dan wil je er alles aan doen om de beschuldigingen te weerleggen. Dan toon je aan waarom het niet zo is. Dan kom je niet met een verklaring dat dit allemaal het gevolg is van de peilingen of het vermeende succes. Althans, dat zou ik doen. Dat zouden volgens mij de meesten van ons doen. Alles om je naam te zuiveren, toch? Op dit punt lijkt zowel FVD als Baudet te berusten in het vermeende feit (geen feit, want dit heeft wederom te maken met persvrijheid) dat er een heksenjacht gaande is. Ontkrachten van de berichten lijkt keer op keer niet te lukken.

Wanneer anderen – wetenschappers, media, politici, voortdurend aan moeten komen met ‘echt’ bewijs, lijkt dit voor Baudet en diens aanhangers geen probleem te zijn. Ieder ‘echt’ bewijs als het om racisme gaat, wordt tot op heden niet gegeven.

Na het bekend worden van de berichten met een racistische toon, bleef een massale reactie uit. Er volgden geen excuses, geen belofte dat het voortaan anders zou gaan. Ook werd niet aangegeven dat Baudet of wie dan ook zou spreken op persoonlijke titel. Iets dat wel gedaan werd naar aanleiding van de ‘roast’ door Martijn Koning.

Satire is geen nieuws

Satire is geen nieuws. Sterker nog, Satire is niet objectief. De eerste keer wanneer ik een objectief satirisch programma bekijk, zal ik dit delen met de rest van de wereld. Zoiets kan niet.

Zouden de reacties net zo heftig zijn geweest wanneer het een andere politicus betrof? Wanneer het bijvoorbeeld Mark Rutte betrof? Of Jesse Klaver? Of Sigrid Kaag? Of welke politicus dan ook anders dan Baudet? Een antwoord geven op deze vraag kan ik niet. Wel kan ik een voorbeeld aanhalen van iets dat eigenlijk massale verontwaardiging op moest roepen, maar het niet deed.

Voordat ik erover begin, moet ik eerlijkheidshalve wel vermelden dat er sprake was van een totaal andere gebeurtenis. Dit betrof geen televisieprogramma. Het ging om een protest tegen de plannen van de regering ten aanzien van de boeren in Nederland. Zonder partij te kiezen voor wie dan ook, is het natuurlijk merkwaardig wanneer je op social media een foto tegenkomt waarop een doodskist te zien is. De merkwaardigheid maakte bij mij plaats voor een ander gevoel, toen ik de naam erop zag. “Jesse.” Een verwijzing naar Jesse Klaver. Daarover lees je meer via deze link.

Grens

De verontwaardiging bleef toen uit. Dat was een protest. Dat was vrijheid van meningsuiting. Nee, het was geen televisieprogramma. Maakt dat het minder erg?


Nogmaals, Martijn Koning zal na de verkiezingen geen zetel innemen in de Kamer. Dat zal Baudet wel weer doen. Toch lijkt het een volstrekt normale zaak te zijn dat een politicus uitspraken kan doen, waarheden kan verdraaien en plannen heeft voor het inperken van rechten en misschien zelfs de democratie. Wanneer een persoon als Koning hem dan ‘roast’ – iets waarvoor vooraf toestemming is gegeven door de redactie van Jinek – is dit niet normaal. Dan is Koning een grens overgestapt. Maar welke grens precies?


Was het de grens waarbij hij sprak over de homeopathische verdunning? Of was het de manier waarop hij sprak over de verloofde van Baudet? Misschien was het wel de term bruinhemden. Bruinhemden waren de mannen die in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw behoorden tot een groep die uit was op het doorvoeren van een rassenleer en uitroeiing van bevolkingsgroepen. Gebruik je dan woorden uit deze periode of die normaal gesproken worden gebruikt door een groep die je kunt categoriseren als extreemrechts, dan doe je er eigenlijk wel aan mee. Dineer je met bekende alt-right activisten en geef je aan er geen problemen mee te hebben, dan doe je eraan mee. Hoe vaak je dan nog verklaart dat je vooral niet racistisch (en misschien fascistisch bent), het komt niet overtuigend over. Daar komt Baudet mee weg, omdat we niet massaal roepen dat dit niet kan. We roepen liever tegen een cabaretier dat hij een grens is overschreden. 

Selectieve verontwaardiging

En dat, beste mensen, schaar ik onder selectieve verontwaardiging. Nu mag iedereen mij eens uitleggen waar dit vandaan komt. Zelf heb ik er natuurlijk helemaal geen verstand van. Daarom ga ik maar snel weer stofzuigen en wachten tot mijn ‘carrière bitch1’ thuiskomt. Niet dat ze aan het werk is op een zaterdag. Nee, dat niet. Ze doet andere dingen. Zorgen voor anderen bijvoorbeeld.
1: Voor de duidelijkheid: mijn wederhelft is de persoon binnen ons gezin die het meeste aantal uren werkt. Dat levert soms de reactie op dat ze een ‘carrière bitch’ is.

Geef een reactie