Contact informatie

Rijnegommerstraat 28
2382XB Zoeterwoude
KVK: 5059616
BTW: NL183729912B01

Telefoon & e-mail

Inderdaad, de titel geeft meteen duidelijkheid. Na een tweetal scholen bezocht te hebben, waren de trauma’s opgelopen in het verleden te groot om door te gaan. Er werd besloten dat mijn zoon naar speciaal basisonderwijs moest gaan. Dit is bijna drie jaar geleden en het wordt tijd om hier wat meer aandacht aan te besteden.

 

De voorgeschiedenis is complex. Zoonlief werd op zijn eerste school vanaf dag een gepest. Zijn geringe lengte (hij is nog steeds niet groot of lang), zijn andere interesses en zijn hoogbegaafdheid zorgden ervoor dat hij door anderen als anders werd beschouwd. Wanneer kinderen thuis niet leren dat anders zijn niet automatisch inhoudt dat je deze kinderen ook anders behandelen moet, dan is er maar een reactie mogelijk: pesten. Zoonlief werd tijdens de eerste 2,5 jaar op zijn eerste school intens gepest. Tel daarbij op het trauma dat hij opliep door het overlijden van zijn opa en het feit dat hij een faalangst ontwikkelde en je komt uit op een zeer moeilijke situatie.

We wisselden van school en kozen voor de vrijeschool. De trauma’s uitzetten was niet mogelijk. Was het maar zo gemakkelijk. Een knopje omzetten en gewoon weer verder gaan. Het gevolg: hij wilde niet meer. Zelfs niet op een veilige school, waar niet gepest werd. De situatie leidde ertoe, dat we wederom moesten wisselen van school. We kozen voor speciaal basisonderwijs.

Een van de eerste dagen op de nieuwe school leken eigenlijk al de toon te zetten voor wat komen ging: hij werd opgesloten in het fietsenhok en daags daarna probeerde een andere leerling hem te steken met een potlood (in zijn hoofd). Het enige wat wij voor ogen hadden: school moest een veilige plaats zijn en hem de mogelijkheid bieden om te doen wat hij toch wel graag deed. Dat was de wereld ontdekken. Op zijn speciale manier, met het nodige enthousiasme. We kwamen er al snel achter, dat er graag labels geplakt werden en worden. Onze zoon was niet te voorzien van een label autisme of ADHD, omdat hij dit niet heeft. Onderzoek had dit inmiddels aangetoond.

Een disharmonisch profiel, daarvan was wel sprake. Dit houdt in dat er een hoog IQ is, maar dit niet in lijn is met de manier waarop hij zich toelegde op het schoolwerk. Het kwam regelmatig voor, dat mijn wetenschapper of ik hem op moest halen van school. Ik ben de laatste, die zal verklaren dat zijn gedrag soms niet was zoals het zou moeten zijn.

Mijn wetenschapper kreeg van haar werkgever een lange periode de tijd, om er voor onze zoon te zijn. Ik was zelf begonnen aan een nieuwe baan en had weinig speelruimte om vrijaf te nemen. Die tijd kwam er wel, toen ik besloot mijn baan op te geven en weer huisvader te worden (eerder deed ik dit al tussen 2013 en 2014). Het pestgedrag op school ging onverminderd door.

Met een nieuw schooljaar veranderde er dus het nodige. De BSO werd voor mijn zoon stopgezet en ik was er om hem op te halen. Dan hoorde ik de verhalen over het pesten. De lijst is, helaas, erg lang. Bijna dagelijks wordt hij uitgemaakt voor kabouter (vanwege zijn lengte), kutkind, kankerkind en nog meer scheldwoorden die niet in de mond genomen zouden mogen worden door kinderen tussen de negen en dertien jaar oud.

Dankzij de hulp van speltherapie en EMDR-therapie lukte het zoonlief om veel van zijn trauma’s te verwerken. Het bleef alleen erg moeilijk om tegen gewicht te bieden aan zij die pestgedrag vertoonden. Deed hij dit wel, dan benadeelde hij alleen zichzelf ermee. Zo gooide hij dit jaar een bril van een klasgenootje in de sloot. Geen gedrag dat wij als ouders als goed beschouwen. We zijn van mening dat een antwoord op pestgedrag nooit een vrijbrief is voor geweld of beschadiging.

De lijst met – naar mijn idee – verschrikkelijke incidenten is bijzonder lang. Deze variëren van het grijpen naar de keel (sommigen zouden dit wurgen noemen), tot het – zeer gemeen- tussen de benen trappen. Je kunt de vraag stellen waarom dit voorkomt? Allereerst omdat onze zoon anders is. Hij vindt het fijn om bepaalde dingen te doen en voelt zich soms door zijn lengte niet serieus genomen. Aan de andere kant wil hij ook graag laten zien, dat hij dingen net zo goed kan doen als dat anderen kunnen. Nee, dit heeft niets te maken met het ophemelen van mijn zoon. Ik zie dat hij bepaalde kwaliteiten heeft. Net zo goed, als dat iedere ouder dit zou moeten zien. Pestgedrag, schuttingtaal en geweld vallen hier niet onder. Laat het daar nu een beetje misgaan, vermoed ik.

Het is niet onze natuur om spontaan over te gaan tot pestgedrag. Pesten is iets dat we ons zelf hebben aangeleerd. Wanneer dit niet voldoende wordt geremd of wanneer hier niet voldoende tegen opgetreden wordt, leidt dit tot excessen. Excessen die mijn zoon heeft moeten beleven, helaas.

Wanneer je dit alles leest, dan kun je de vraag stellen waarom wij als ouders niets hiertegen doen. Dat doen we. We praten regelmatig met school. Het opnieuw wisselen van school, dat is geen optie. Onze zoon heeft zich nog steeds ten doel gesteld om terug te keren naar de vrijeschool. Hij weet dat er bepaalde zaken zijn, die nog niet vlekkeloos verlopen (bijvoorbeeld het aan het werk willen gaan, mede ingegeven door zijn faalangst). Toch is hij vastbesloten om dit te overwinnen.

De reacties van school zijn soms enigszins teleurstellend. Deze variëren van “we zijn ermee bezig” tot een uitleg dat de situatie net iets anders zou moeten zijn. Daar heb je natuurlijk niet bijzonder veel aan. Het zijn dan de momenten waarop zoonlief verteld dat hij omwille van het dragen van een muts uitgemaakt wordt voor raar, dat je als ouder niet alleen diep doet zuchten. Het doet mij als schrijvende huisvader besluiten om erover te schrijven. In de hoop dat het meer ouders kan bereiken, die met ditzelfde probleem worstelen. En dat het de groep ouders bereikt van kinderen die pesten. Onderschat het niet, dat pesten. Het maakt zo ontzettend veel kapot.

Pesten zorgt ervoor dat kinderen met schitterende en creatieve ideeën worden tot makke schapen. Ze durven hun kop niet meer boven het maaiveld uit te steken, om zo zich te late zien. Wat voor zin heeft het immers, wanneer je keer op keer wordt verteld dat je minder bent? En wat voor zin heeft het, wanneer je indirect te horen krijgt dat je ouders niets weten van het opvoeden? Kortom, je voelt je als kind dat gepest wordt niets meer dan machteloos. Of minder… ’t is maar hoe je het wilt bekijken.

Gelukkig zijn niet alle kinderen op de school die mijn zoon bezoekt hetzelfde. Zoonlief heeft ook het voorrecht om terug te vallen op zij die het wel goed met hem menen. Hij koestert ze en dat is meer dan terecht.

Ik hoop dat ze dag aan zal breken, dat het bewust worden van de ouders van zij die pesten vergroot zal worden. Ik weet heel erg goed, dat mijn kind ook fouten maakt. Dat mag ook. Dat is onderdeel van het opgroeien. Met vallen en opstaan. Jammer genoeg zijn er ouders die niet in willen zien dat het pesten zo’n grote impact heeft. Ik val in herhaling, dat weet ik. Dit toont alleen maar aan, dat het zo enorm belangrijk is.

Kijk verder en zie de goede dingen. Blijft positief, maar wel eerlijk. Kijk dus ook kritisch naar de fouten. En nee, geweld gebruiken tegen het pesten is geen optie (zoals sommigen beweren). Dit is iets dat je op latere leeftijd immers ook niet bij tegenslagen kunt doen.

Mijn zoon gaat morgen weer naar school. Ondanks alles heeft hij er weer zin in. Dat vind ik al een prestatie op zich en beloon hem daar iedere keer voor. Met opbeurende woorden. En wanneer hij weer eens huilt over wat hem is overkomen (de negatieve zaken), dan huil ik heel zachtjes en stilletjes met hem mee. Dat ziet hij niet, want dat wil ik niet. In plaats daarvan laat ik hem zien dat de zon na een regenbui altijd weer gaat schijnen en dat er vast wel weer een mooie regenboog te zien is tijdens de regenbui. Ik hoop op meer zonnige dagen, veel meer.

Is dit alles kenmerkend voor speciaal basisonderwijs? Nee, gelukkig niet. Dat is ook niet kenmerkend voor alle onderwijsvormen. Excessen zijn uitzonderingen en zijn er om aangepakt te worden, nietwaar? Vandaar dit alles…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.