Mijn excuses, ik wilde dit land niet kapot gemaakt zien worden

Mijn excuses, ik wilde dit land niet kapot gemaakt zien worden

Het heeft even geduurd voordat ik woorden kon vinden. Zelfs voor iemand die vaak schrijft is het soms lastig om woorden te vinden. Hier volgen mijn excuses. Excuses omdat ik dit land niet kapot gemaakt wilde zien worden.

Voordat we beginnen. Er zijn twee manieren waarop je dit kunt lezen. De eerste, een populaire manier van andersdenkenden wegzetten: linkse huilie-huilie. De andere manier is dit te lezen vanuit het perspectief van een “gewone Nederlander.” Een die zich zorgen maakt in wat voor maatschappij zijn kinderen opgroeien. Het is een vrij land waarin we wonen, dus jij hebt de keuze.

Moet ik zorgen hebben? Volgens sommige mensen moet ik dat. We bevinden ons in een staat die nog het meeste lijkt op Carthago, nadat deze stad in de Klassieke Oudheid ingenomen was door de Romeinen. Ik gebruik “Romeinen” heel bewust. Dat doen anderen ook. Zij claimen dat dit de meest geweldige beschaving ooit was. Misschien is dat wel zo. Veel van de gebouwen die we nu nog kunnen bewonderen zijn gebaseerd op hoe Romeinen bouwden. Wat we er ook aan te danken hebben: de manier waarop Jezus Christus vandaag de dag wordt afgebeeld. Juist, gekruisigd. Kruisingen waren manieren om af te rekenen met zij die anders dachten en hun geloof wilden belijden. Dat was ook onderdeel van deze geweldige beschaving. Ik raak onderwerpen als machtswellust van keizers en slavernij nu maar even niet aan. Dat geeft een wat nare bijsmaak.

Deze maatschappij is volgens sommige mensen gebaseerd op de geweldige beschaving van de Romeinen. Nu dreigt deze beschaving ten onder te gaan aan zoveel uiteenlopende zaken. Zaken die ik als “gewone” Nederlander belangrijk vond. Aangezien ik mijn stemgedrag hiervan heb laten afhangen en de opvoeding op bepaalde punten hierop afgestemd heb, ben ik medeschuldig aan dit alles.

Zo had ik mij niet mogen laten leiden door wetenschappers en hun onderzoek naar de invloed of invloeden van de mens op het klimaat. Ook heb ik toegepast wat ik mee heb gekregen van mijn ouders: het tonen van verdraagzaamheid. Dit was de oorzaak dat de grenzen zijn opengegooid en mensen “massaal” ons land konden binnenkomen. Al weet ik niet wat je moet verstaan onder “massaal.” Ook weet ik niet hoe je eerst mensen uit kon nodigen om te komen werken, om ze vervolgens te kennen te geven dat ze niet meer welkom waren. Dat begrijp ik nog steeds niet.

Er is veel meer dat ik niet begrijp. Misschien is dat een verklaring voor mijn stemgedrag. Of voor de waarden en normen die ik mee geef aan mijn kinderen. Hier in huis hangt overigens niet zo’n bordje met verschillende lettertypes, waaruit duidelijk moet worden hoe we met elkaar en de rest van de wereld moeten omgaan. Er hangt een bordje, maar dat heeft het alleen over dromen. Groots dromen. Maar dat doen meer mensen.

Er zijn genoeg mensen die denken dat een huidskleur, religie, geaardheid of politieke voorkeur het recht geeft om dit op een bepaalde manier uit te dragen. Vrijheid van meningsuiting is voor deze mensen van essentieel belang. Logisch, want ongeveer 79 jaar geleden was dit niet vanzelfsprekend. Inderdaad, ik heb het over de periode waarin Nederland onder de voet gelopen werd door Duitsland. Ook deze uitdrukking, “onder de voet gelopen”, koos ik bewust. Dit is een punt dat door politici aangehaald wordt vandaag de dag. We worden als Nederland onder de voet gelopen door mensen die een gevaar vormen voor de maatschappij waarin we leven. Dat geluid is overigens niet “nieuw.” Zelfs een periode in de geschiedenis waarop we maar wat trots zijn, de opstand tegen Spanje (de Tachtigjarige Oorlog) bracht een stroom van mensen op gang. Ze waren op zoek naar vrijheid op het gebied van godsdienst en een beetje van die rijkdom waar men in het noorden van Nederland maar wat trots op was. Vandaag de dag zou men die groep omschrijven als “gelukszoekers.” Dat mag nu, want blijkbaar heeft deze term een beperkte houdbaarheid. Een houdbaarheid van ongeveer vijftig jaar misschien. Dan vergeten we de groepen die aan kwamen en wordt het vizier gericht op anderen.

Wat wil ik hiermee nu bereiken? Ik wil een ander geluid laten horen. Dat mag, dat kan. We leven in een vrij land. Of werkt dat niet zo? Ik hoor woorden als “demoniseren” en “zwartmaken.” Woorden die gericht zijn aan de “linkse kerk.” Nu weet ik wel een en ander over religie. Ik weet alleen niets van een “linkse kerk.” Is het misschien een scheldwoord? Of is het misschien hetzelfde als het generaliseren van een ander geluid of een andere stem? Misschien is het een onderdeel van dat grote complot. Een complot dat erop gericht is om deze beschaving ten grave te dragen. Onderdelen van deze ondergang vormen politici, journalisten en kunstenaars. Laten we overigens het onderwijzend personeel niet vergeten. Zij zorgen ervoor dat de kinderen op school geïndoctrineerd worden. De vraag is alleen waar die indoctrinatie dan tot uiting komt. Kijkend naar de verkiezingsuitslagen van de afgelopen jaren zien ik geen gigantische winst voor de partijen die bekend staan als linkse partijen. Sterker nog, ik hoor heel veel geroep van zij die zich manifesteren als rechtse partijen. Ze roepen op om in opstand te komen, want er is zoveel mis in dit land. De vraag is dan alleen wát er mis is in dit land?

Is het een gebrek aan vrijheid? Mogen we niet zeggen wat we willen? Of mogen we niet schrijven wat we willen? Misschien is er teveel vrijheid, om te beslissen dat we mensen niet zomaar uit- of buitensluiten.

Is het een gebrek aan luisteren naar anderen? Wordt er niet geluisterd naar het volk? Of is het misschien tijd voor een sterke leider, die naar Noord-Koreaans voorbeeld alles gaat bepalen? Persoonlijk denk ik dat dit geen vrijheid is. Onze parlementaire democratie is op een bepaalde manier ingericht. Hiervoor hebben beroemde mensen gestreden, mannen én vrouwen. Zij hebben ervoor gezorgd dat de macht van de koning werd beperkt. Misschien was dit toch niet datgene dat goed was voor dit land.

Als voormalig journalist en als kunstenaar (fotograaf) heb ik ervoor gezorgd – mede ingegeven door mijn stemgedrag – dat dit land toe is aan een reparatie. Er is zoveel dat gerepareerd moet worden, blijkbaar. Ik had mij niet moeten laten leiden door zaken waarvan ik dacht dat deze goed waren. Liever had ik mijn toevlucht moeten nemen tot wat anderen ook deden: het zoeken van een zondebok. Een zondebok is niets anders dan iets of iemand (een persoon of een groep personen) die aangewezen wordt als oorzaak van alle ellende. Blijkbaar is de ellende ontzettend groot in dit land. Dat er onlangs een rapport verscheen waarin Nederland als vijfde eindigde in een lijst met 156 landen, dat is natuurlijk een goed voorbeeld van fake news, gebracht voor de linkse media. Daarom een link naar een website die in handen is van een van oorsprong Fins bedrijf: Nu.nl. Geen verwijzing naar de “linkse” NPO of naar RTL Nieuws.

De vijfde plaats is natuurlijk niet gelijk aan de eerste plaats. En dus is het tijd voor verandering. Een verandering die volgens sommigen ingezet moet worden door het veiligstellen van dat wat “echt” Nederlands is. Maar wat ís dat eigenlijk? Wat is “echt” Nederlands?

Laat ik mij beperken tot windmolens, anders wordt de lijst erg lang. Echt Nederlands. Ooit bedoeld om polders droog te malen. Land te winnen op het water en daarmee het “echte” Nederland te wijzigen. Dat deden we honderden jaren geleden al. Land dat nadien bewoond werd door mensen die niet altijd hier geboren waren. Hugenoten, Belgen, Italianen, Chinezen, Turken, Marokkanen, Afghanen, Iraniërs, Egyptenaren… zo kan ik nog wel even doorgaan. Dat is blijkbaar geen basis om een maatschappij of samenleving op te bouwen. Een goede boodschap voor bijvoorbeeld de Verenigde Staten en Australië. De vraag is alleen, tot hoever je moet teruggaan in de tijd. Doen we het goed, dan is dit land straks grotendeels leeg. Leeg, met doorgestoken dijken. Maar ja, willen we dat wel?

Of gaan we terug naar een periode waarin Nederland – ik heb er lang omheen gedraaid – geen of nauwelijks inwoners had die geloofden in Mohammed. Kortom: moslims. Blijkbaar hebben zij onze samenleving ernstig verpest. Wanneer ik een vergelijking maak met de jaren dertig van de vorige eeuw, dan ben ik de demoniserende linkse idioot. Vergeet alleen niet dat er toen geroepen werd om verandering en er mannen opstonden die claimden dat zij de “sterke” man waren. Zij zouden wel afrekenen met de spoken uit het verleden en het land teruggeven aan de samenleving. Opvallend genoeg, van het teruggeven is het nooit gekomen. Wel kwam het tot een aantal zeer zwarte bladzijden in de wereldgeschiedenis. Ik vergelijk niemand met deze figuren. Wel zie ik overeenkomsten, zonder meteen te suggereren dat dit zal leiden tot dezelfde verschrikkingen als we eerder in de geschiedenis gezien hebben.

Een Nederland zonder moslims is volgens sommige mensen dé oplossing. Net zo goed als een Nederland zonder klimaatakkoorden, zonder kritische pers en kunstenaars die alleen maar “maken” wat de standaard is. Laat dit laatste overigens nu ook onderdeel zijn van wat er in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw werd voorgeschreven. Alle andere kunst werd beschouwd als verboden kunst. Dat is overigens in sommige landen nog steeds het geval, net zoals vrije pers en het gebruik van het vrije woord.

Maar goed, dit land is kapot gemaakt. Kapot gemaakt door politici en mensen zoals ik. Mijn excuses. Ik probeerde alleen – via mijn stemgedrag, mijn manier van opvoeden – aandacht te geven aan zaken die belangrijk zijn: respect, verdraagzaamheid, openheid. Blijkbaar zijn die waarden nietszeggend, onderdeel van de “linkse kerk” en leiden deze tot de ondergang van het Nederland zoals we dit kennen. Leidt dit tot een nieuw Nederland? Wat voor een Nederland dan? Een blank Nederland, met het christelijke geloof als enige religie? Geleid door een sterke man of een groep van sterke mannen? Mannen, geen vrouwen. Die zijn er toch alleen maar voor de vorm, toch?

Wanneer dit het nieuwe Nederland is, dan maakt dit mij – excuus – bezorgd over de vrijheden die we nu kennen. Over de mogelijkheid om te zijn wie je altijd al bent. Dan maakt dit mij angstig om weg gezet te worden als staatsgevaarlijk of vijand van het volk.

Maar goed, mijn excuses. Dit land is door mensen zoals mij kapot gemaakt. Opvallend, want “mijn” partij is tot op heden nooit betrokken geweest bij het echte regeringsbeleid. Daarnaast: ook de partijen die wel tot de regering gerekend werden de afgelopen jaren, hebben zich altijd uitgesproken tegen het buitensluiten, het discrimineren en het gebrek aan respect. Zelfs al waren dit partijen die zich aan de rechterzijde van de politieke arena bevinden of bevonden. Zelfs dat. Maar blijkbaar deden ook zij iets verkeerd.

Volgen

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen. Schrijft ook graag over auto's en in het bijzonder over Volvo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: