Contact informatie

Rijnegommerstraat 28
2382XB Zoeterwoude
KVK: 5059616
BTW: NL183729912B01

Telefoon & e-mail

Met interesse las ik een artikel van De Groene Amsterdammer over het ouderschapsverlof in Zweden. De vraag die ik mij stelde: Is Zweden een voorbeeld? Zou het niet eens tijd worden, dat er in ons land ook betere wetgeving komt voor wat betreft het ouderschapsverlof en dan in het bijzonder dat voor vaders?

Het klinkt bijzonder fijn. Ouders hebben in Zweden recht op 480 dagen verlof (samen), waarvan 390 dagen goed zijn voor een salaris van 80 procent. Dit valt te lezen in dit artikel van De Groene Amsterdammer. In Zweden krijgt iedere vader overigens wel het recht om een dag minder te gaan werken.

Hoe is dit geregeld in andere landen in Europa? In 2012 werd bekend gemaakt dat Noorwegen de regels voor ouders aan zou passen. Daarvoor hadden vaders al twaalf weken betaald vaderschapsverlof. In dat jaar werd dit opgerekt naar 14 weken. De moeders gingen er ook op vooruit. Zij kregen vanaf dit jaar 35 weken zwangerschapsverlof. Maar dat was nog niet alles. Ouders kregen vanaf 2012 gezamenlijk 49 weken toegewezen voor het verlof, waarin ze 100 procent doorbetaald krijgen. Kiest men voor een periode van 59 weken, dan ontvangt men 80 procent van het salaris.

Andere landen met opvallende cijfers zijn Litouwen en Slovenië. In Litouwen krijgen vaders dertig dagen vaderschapsverlof en in Slovenië 90, waarvan vijftien volledig worden doorbetaald. De andere dagen wordt een minimumloon uitgekeerd.

Werkgevers

Verschillende werkgeversorganisaties hebben aangegeven, meerdere malen overigens, dat het erg veel geld kost. Denken we nu even heel erg commercieel, dan vallen twee zaken op: er is geen Europese standaard. Dit maakt sommige landen meer of minder aantrekkelijk voor multinationals om zich te vestigen. Men kan zich op basis van geboortecijfers en de daarbij horende regels dus laten leiden. Een ander opvallend punt zijn die kosten. Die zouden hoog zijn. Men houdt er geen rekening mee dat een vader of moeder die in de eerste maanden van het leven van een jong kind met verschillende balletjes moet jongleren om zo de boel draaiende te houden. Het gevaar van burn-out en andere ziekten ligt dus op de loer.

Ja, het is allemaal niet gratis. Dat klopt. Alleen past het wel in het principe van solidariteit. Dat je voor elkaar zorgt. Zo wordt niet iedereen ziek, is niet iedereen lichamelijk beperkt en wil niet iedereen beginnen aan of met kinderen. De aanname dat je dus voor iets aan het betalen bent, dat je nooit nodig zal hebben is er eentje die precies past in een bepaalde egoïstische visie. Het idee dat jouw belangen erdoor geschaad kunnen worden. Blijf dit maar denken, wanneer je een beroep moet doen op een andere vorm van solidariteit. Bijvoorbeeld een brandverzekering. Ik betaal hier ieder jaar netjes een bedrag voor. Er is nog nooit brand uitgebroken. Nee, misschien is dit voorbeeld niet helemaal fair om aan te dragen. Laat ik het “dichterbij huis zoeken.” Vaders van nu en de toekomst kunnen profiteren van andere regels dan toen mijn kinderen werden geboren. Vind ik dit erg? Nee, het is goed dat er meer kansen komen voor vrouwen op de arbeidsmarkt door dit soort veranderende regels. Bovendien kan dit ervoor zorgen dat het geboortecijfer niet verder omlaag zal zakken. Dat laatste ligt natuurlijk gevoelig, want we hebben te maken met een vergrijzend Nederland. Overigens denk ik dat daar ook andere oplossingen voor zijn, voor het aanpakken van de vergrijzing… Dat is voer voor een ander blog.

Nederland

Ik beperk mij dus weer tot het ouderschapsverlof. Doen we het in Nederland slecht? Op de website van de Rijksoverheid staat het volgende hierover geschreven:

“Ouderschapsverlof is verlof dat je kunt opnemen voor de zorg voor een kind jonger dan 8 jaar. Zodat je tijdelijk meer tijd kunt besteden aan je kind(eren). Je hebt recht op ouderschapsverlof voor 26 keer het aantal uren dat je per week werkt.”

Even verderop lees ik hoe het zit met het aantal dagen ná de geboorte. Dat zijn er drie. Samen met twee dagen kraamverlof. Is dat veel, is dat weinig? Oordeel zelf maar aan de hand van dit lijstje:

 

  • België: 10 dagen
  • Bulgarije: 15 dagen
  • Cyprus: geen
  • Denemarken: 14 dagen
  • Duitsland: geen
  • Frankrijk: 11 dagen
  • Finland: 54 dagen
  • Griekenland: 2 dagen
  • Italië: 1 dag
  • Ierland: geen
  • Litouwen: 30 dagen
  • Nederland: 5 dagen
  • Polen: 14 dagen
  • Spanje: 15 dagen
  • Slovenië: 90 dagen
  • Slowakije: geen
  • Verenigd Koninkrijk: 14 dagen
  • Zweden 10 dagen
Bron: Metro Nieuws

Nu hoor ik je denken: “Zweden, tien dagen?” Dat klopt, dat zijn de getallen die gelden als uitgangspunt voor het verlof direct na de geboorte. De ouderschapsverlofregeling heeft betrekking op de jaren die erop volgen. Tot aan het elfde levensjaar mogen de dagen opgenomen worden. Dat is overigens in Nederland ook het geval.

Opvallend in dit lijstje is Duitsland. Met een vrouw als premier zou je verwachten dat er meer aandacht zou mogen zijn voor dit onderwerp. Blijkbaar gaat de economie toch voor op het levensgenot en het belang van vaders om vanaf de eerste dag betrokken te zijn bij de kinderen. Dat is namelijk een belangrijk uitgangspunt voor veel vaders om de stap te nemen om ouderschapsverlof op te nemen.

Het is niet de bedoeling om het verlof na de geboorte en ouderschapsverlof met elkaar te verwarren. Daarom vind ik het belangrijk om nog even te benadrukken waarom ik denk dat ouderschapsverlof aan een vernieuwing toe is: dit zorgt niet alleen voor een betere band tussen vader en kind(eren). Het zorgt er ook nog eens voor dat mannen hiermee de kans geven aan hun partner om een carrière te ontwikkelen of op te bouwen. Laat dit een belangrijk punt zijn als het gaat om de emancipatie van de vrouw. Kortom, het is daarom een belangrijk punt dat niet van de politieke agenda mag verdwijnen, zolang dit niet goed is geregeld.

Is Zweden een voorbeeld? Ik denk van wel. We kunnen ervan leren. We kunnen zien dat het wel werkt. De economie van dit land is sinds de introductie van deze regels niet ingestort, zoals sommige critici ons willen doen laten geloven. Toegegeven, er wonen misschien minder mensen in Zweden (ongeveer 9 miljoen), maar die zijn of worden niet allemaal vader of moeder, toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.