Contact informatie

Rijnegommerstraat 28
2382XB Zoeterwoude
KVK: 5059616
BTW: NL183729912B01

Telefoon & e-mail

Ik heb moeite met de natuur

Natuur is een geweldig iets. Het imponeert, het inspireert. Maar het is ook iets waarmee ik moeite heb. Wat is natuur en wat nu, wanneer er ‘iets’ niet zou kloppen? Klopt het wel, dat er dan iets niet zou kloppen?

Ik heb moeite met de natuur
Afbeelding van Jill Wellington via Pixabay
Het is nog steeds vakantie. We tellen alvast langzaam af naar het einde. Ik weet het, dat doe ik al veel te snel. Maar dat is een andere discussie. Onderdeel van zo’n vakantie is het alternatief voor een krant te gebruiken. De nieuwskoppen even bekijken.

Zodoende kwam ik een bericht tegen over Valentina Sampaio. In een tijd dat de “vleeskeuring” van Victoria’s Secret onder vuur ligt, werd bekend dat zij een rol gaat spelen in een nieuwe campagne. Niets waarover ik mij zou moeten druk maken. Of over zou schrijven. Maar er is meer. Dat verklaart ook waarom ik erover schrijf.

Valentina stond al eerder op de cover van Vogue. Ook dat is nogal een prestatie. Nu is dat voor mij nog steeds geen reden om erover te schrijven. Ik ben immers geen trendwatcher als het gaat om mode. Wat ik wel ben: een vader die verder kijkt en dat ook mee wil geven aan zijn kinderen. Daarin sta ik niet alleen. Mijn wederhelft en ik leren onze kinderen dat je mag zijn wie je bent. Dat je mag houden van wie je wilt houden en mag leven op de manier waarvan zij denken dat dit goed is. Mits ze daarbij geen oogkleppen opzetten. Of daarbij anderen veroordelen om wie ze zijn. Juist dat laatste, daar gaat het om bij Valentina.

Valentina is “anders.” Valentina is transgender. Je moet wel onder een steen geleefd hebben, wanneer je niet weet wat dat is. Sommige mensen beschouwen dit als niet-natuurlijk. Maar wat is dat eigenlijk? Wanneer is iets niet-natuurlijk?

Spreek je van een “foutje van de natuur”, dan kan dit leiden tot heftige reacties. Een fout suggereert dat iets niet in orde is. Ja, er is iets niet in orde. Niet op de manier waarop sommige mensen dat denken.

In de media wordt een “heerlijk” beeld geschetst. Mooie dames en heren met “killer bodies.” Wanneer het allemaal even niet klopt, dan is er natuurlijk altijd nog zoiets als Photoshop. Dit beeld zorgt voor een reactie op alles dat “anders” is. Al het andere is lelijk, is dik of klopt niet. Al het andere zou geen aandacht mogen verdienen. Dat is niet alleen raar. Het is ook een klap in het gezicht van zij die “afwijken.” Ze wijken niet af, ze zijn niet anders.

Terug naar Valentina. Naar dat niet-natuurlijke. Bekijk je het zwart-wit, dan was Valentina misschien ooit Valentino. Misschien, omdat ik dat niet zeker weet van die naam. Bekijk je het zwart-wit, dan stond er op een geboorteakte het geslacht vermeld. Ben je bereid verder te kijken, dan stond er iets dat later gecorrigeerd zou worden. Niet vanwege psychologische redenen (lees: gek-zijn).

Vergelijk het met de bossen in ons land. In veel gevallen noemen we dat “natuur.” Het bos is misschien ooit door mensenhanden zo gemaakt. We beschouwen het als natuurlijk. Maar wat is dat? Wat is natuurlijk of natuur in dat geval? Een boom die in de weg staat zou gekapt kunnen worden. We houden graag van controle. Ook als het om ons lichaam gaat. Gezichtscrème, foundation, botox, liposuctie. Allemaal midden om te komen tot dat wat we willen zijn. Maar wat nu wanneer je niet kunt zijn wie je moet zijn? Wanneer het geen kwestie is van willen, maar moeten. Kortom, wanneer de natuur zich heeft vergist? Dat komt voor. Hoewel ik de term “vergissing” liever niet wil gebruiken. Het is een kwestie van het worden van wie je eigenlijk bent. Sommigen doen dat door spirituele zaken, anderen door te luisteren naar wat ze echt voelen.

Voelen is misschien een “understatement.” Dit gaat verder dan “voelen.” Hoe je het ook wilt omschrijven, het is geen fout. Het is geen kwestie van aandacht. Het is geen kwestie van niet-natuurlijk. Net zo goed als dat plus size of “minder” dat zou zijn. Het valt en staat hoe we er tegenaan kijken. En daar zie ik als ouder een rol weggelegd.

Lekker makkelijk, wanneer ik oordeel vanuit mijn luie campingstoel. Lekker makkelijk, als ouder van een jongen en meisje. Als jongen die soms ook van “meisjesdingen” houdt en een meisje die soms ook van “jongensdingen” houdt overigens. Nee, ik weet niet hoe het is om te voelen of ervaren dat wat bijvoorbeeld Valentina moest voelen. Of haar ouders. Nee, dat weet ik niet. Ik kan er een kleine voorstelling bij maken. Deze zal nooit in de buurt komen van.

Uiteindelijk valt en staat het met acceptatie. Acceptatie dat “het” ook kan. Maar vooral: dat het ook mag. Zolang dat nog niet vanzelfsprekend is, blijf ik erover schrijven. Blijf ik erover praten. Blijf ik mijn kinderen vertellen dat “anders” niet verkeerd hoeft te zijn. Dat “anders” nu eenmaal maakt tot wat wij zijn.

En daarom blijf ik mij verzetten tegen de standaard schoonheidsidealen. Want die zijn er gewoon niet. Klaar.

Ik heb moeite met de natuur, wanneer de suggestie gewekt wordt dat natuurlijk natuur is. Dat natuur natuur is, terwijl het niet zo is of hoeft te zijn.

Maar aan de andere kant: misschien heb ik geen moeite met de natuur, maar de manier waarop sommigen claimen dat iets wel of niet natuur of natuurlijk is.

Afbeelding van Jill Wellington via Pixabay