Hoe was “jouw” Bloedmaan?

Hoe was “jouw” Bloedmaan?

“Mijn” Bloedmaan was hilarisch. Met een gastoptreden van ET.

Als fotograaf ben ik inmiddels wel gewend dat het gebruiken van een camera de nodige aandacht trekt. Op een avond als gisteren, de avond van de Bloedmaan of maansverduistering, voelde ik mij een beetje de Rattenvanger van Hamelen.

Netjes de laatste hield ik de berichtgeving in de gaten. Ook de weersvoorspelling, want wat deden die wolken “ineens” in de lucht? Omdat voorbereiding essentieel is, had ik vier locaties geselecteerd – van te voren – waar ik foto’s zou kunnen maken. Eentje ervan was de minst aantrekkelijke: de heide in de buurt van de camping. Dit zou betekenen dat ik door een donker bos moest lopen.

Terwijl ik naar de eerste locatie liep, een groot parkeerterrein in de buurt van de camping, werd ik al snel gevolgd door ongeveer tien mensen. Jong en oud hadden het volste vertrouwen in deze man met statief, koffer en camera. De teleurstelling was groot, toen ik liet weten dat er bewolking “hing.” Een aantal mensen besloot af te druipen. Mijn zoon liet weten dat het niet eerlijk was en dat de volgende maansverduistering er eentje zou zijn die pas nadat hij dood was plaats zou vinden. Terwijl ik hem verduidelijkte dat het niet heel handig was wanneer hij mee zou lopen naar de heide, zette de duisternis in. Na vier keer hetzelfde rondje gelopen te hebben moest ik vaststellen dat ik hier ook geen maan zou kunnen “vangen.” Ik besloot mijn kans te wagen op een laatste locatie. Daar werd ik bijna van de weg gereden door een andere fotografe, die op een leenfiets zocht naar een plekje waar ze de maan zou kunnen zien. Samen stelden we vast dat het een uitdaging zou worden. Zij aan zij stonden we daarna opgesteld om foto’s te maken. We maakten gebruik van een statief. De vriendelijke meneer die zich bij ons voegde klaagde erover dat hij met zijn compact camera niets meer zag dan een klein rood streepje. Geduldig legden we hem uit dat het met een statief en iets betere camera ook nog best lastig was.

Daar was hij dan de maan. Maar wat ET er deed? Geen idee!

Nadat ik terug was bij onze tent, lukte het om de maan nog een paar keer vast te leggen. De eclips was voorbij en dit zou morgen vast en zeker een pijnlijke rug opleveren. En een pijnlijk dijbeen, want ik kwam aan het einde ook nog eens terecht in een doornstruik. Ik had daar overigens wel van geleerd, want enkele avonden geleden overkwam mij hetzelfde. Toen had ik alleen slippers aan en de doornstruik zat vast in mijn voet. Volgende keer maar een nog dikkere broek aantrekken…

Goed, vandaag maar eens op een laptop de foto’s bekijken. Wat ik tot nu toe plaatste op social media is afkomstig van mijn smartphone (ik kan verbinding maken met mijn camera via een speciale app).

Bloedmaan

Volgen

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen. Schrijft ook graag over auto's en in het bijzonder over Volvo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: