Omdat ik vanavond mijn recensie over de animatieserie De Wonderlijke Wereld van Gumball (The Amazing Life of Gumball) teruglas, besloot ik even goed na te denken over de series die mijn dochter vandaag de dag kijkt. Een springt er tussenuit. Dat zijn de belevenissen van de familie Thunderman uit Schuildorp. Deze serie gaat over het leven als superhelden, maar dan in vermomming.

Genre

Laat ik beginnen met het genre. Dit noem je tegenwoordig een live-actioncomedy. De serie werd voor het eerst uitgezonden in 2013 en eindigde in 2018. Mocht je denken dat de serie hierna in het archief zou verdwijnen… denk nog maar een keer goed na. Er is een goede reden waarom ik over de serie schrijf, want mijn dochter is groot fan. Inmiddels heeft ze alle honderd afleveringen gezien. Is ze er klaar mee, dan begint ze gewoon weer van vooraf aan.

Anders dan De Wonderlijke Wereld van Gumball (recensie hier) is dit een serie met ‘echte’ mensen. Behalve dan het konijn dat een rol van betekenis speelt…

Het leven als superhelden, maar dan in vermomming

Thunderman

Deze serie draait om het leven van de familie Thunderman, die bestaat uit ouders Hank en Barbara, de tweeling Phoebe en Max en Nora, Billy en Chloe. Een huis vol dus. Niet alleen dat, want ze beschikken allemaal over hun eigen -unieke- superkrachten.

Eigenlijk zou ik niet eens weten hoe de stemmen van de acteurs in het echt klinken, want mijn dochter kiest ervoor om de nagesynchroniseerde versies te kijken. Dat levert soms de nodige verwarring op, want blijkbaar hebben we in Nederland en Vlaanderen niet heel veel stemacteurs. Of ze hebben een exclusief contract getekend. Dat weet ik niet.

In iedere aflevering staat centraal dat de ware identiteit van deze superhelden niet achterhaald mag worden. Anders dan andere superhelden brengen ze zichzelf dankzij deze superkrachten vooral zelf in problemen. Sterker nog, je zou best mogen stellen dat het gezin nogal op zichzelf is, misschien zelfs egoïstisch.

Waarom

Je kunt de vraag stellen waarom ik toch een recensie schrijf over dit televisieprogramma. Dat is een goede vraag waarop ik zelf eigenlijk ook het antwoord niet meer weet. Ik werd getriggerd door de aangepaste versie van de recensie over De Wonderlijke Wereld van Gumball, die ik vanavond aangepast heb aan de actualiteit.

Langzaamaan realiseer ik me dat deze recensie geen goede recensie is, want het is vooral de irritatiefactor waarover ik wil schrijven. Deze serie scoort enorm goed op deze schaal van irritatie. Misschien heeft dat te maken met de soms letterlijke vertaling van de Engelse teksten. Of niet, want wat weet ik er eigenlijk van. Dat je deze tekst besloten hebt te lezen was vast niet omdat je het idee had dat ik hierover een serieuze recensie zou schrijven.

Netflix

Nee, een serieuze recensie over deze serie laat ik graag aan anderen over. Ondertussen hoop ik vurig op de dag dat Netflix een extra functie toe gaat voegen (als die er niet al is): een manier om series gewoon te verbergen. Voorgoed.

Toch wekt de serie minder irritatie op dan een andere serie uit de stal van Nickelodeon. Dat is Henry Danger. Een beetje hetzelfde, want ook hier speelt een superheld een rol. Een hele, hele, hele domme superheld. Vergelijk hem met de Balki uit Perfect Strangers. Gaandeweg de seizoenen leek Balki steeds dommer te worden. Een serie die vandaag de dag volgens mij niet meer zou kunnen, want deze zou betiteld worden als stereotype of misschien zelfs aanstootgevend. Laten we wachten op de dag waarop dit het geval is voor de Thundermans, al vermoed ik dat deze niet zal komen. De serie is daar eenvoudigweg te braaf voor. Wat verwacht je eigenlijk? Het is een kinderserie…

Maar goed, wat weet ik er nu vanaf? Ik denk dat ik maar ga stofzuigen. Daar ben ik toch veel beter in… (geloof ik).

Gerelateerd

Afbeelding: schermafdruk IMDB.

Vergelijkbare berichten