Gun je kinderen een Midzomernachtsdroom

Gun je kinderen een Midzomernachtsdroom

Gun je kinderen een Midzomernachtsdroom

Over Thisbe en Pyramus

We kennen het verhaal misschien niet allemaal. Het verhaal van Thisbe en Pyramus. Geoffrey Chaucer, William Shakespeare, en Leonard Bernstein haalden hun inspiratie uit dit verhaal over een onmogelijke liefde.

Het was gisteren de Langste Dag. Dat heeft niets te maken met de film The Longest Day (1962). Het heeft te maken met de langste dag van het jaar op het Noordelijk halfrond. Dat is de eerste dag van de astronomische zomer. Oftewel: de zomerzonnewende. De zon stond loodrecht boven de evenaar en vanaf nu worden de dagen korter. Het inspireerde mij tot het schrijven van een gedicht. Een gedicht over de tragische liefde van Thisbe en Pyramus. Niet zonder reden, want mijn dochter heet Thisbe.

Thisbe en Pyramus werden verliefd op elkaar in het oude Babylon. Hun vaders vonden de liefde maar niets en verboden deze. Iets dat ook vandaag de dag nog steeds voorkomt. De “hij” of “zij” is niet goed genoeg voor jouw kind. Of dat denk je. Liefde laat zich alleen niet leiden of temmen. Of het nu gaat tussen liefde tussen twee mensen van een verschillend geslacht of hetzelfde geslacht. Wij hebben onze kinderen geleerd dat je mag liefhebben op de manier waarop zij dat willen.

Het verhaal van Thisbe en Pyramus zorgde voor inspiratie bij anderen. Tegenwoordig zou je het ordinair jatten noemen. Of met een mooi woord: plagiaat. Het bekendste voorbeeld is Romeo en Julia van William Shakespeare. Ook A Midsummer Night’s Dream leent uit het verhaal van Thisbe en Pyramus. Dat kan ook gezegd worden van het werk van Geoffrey Chaucer (The Legend of the Good Women). Meer recent is Westside Story. Ook hierin speelt de onmogelijke liefde de hoofdrol.

Het noodlot speelt een grote rol in het verhaal van Thisbe en Pyramus. Wanneer de twee besluiten af te spreken, is Thisbe als eerste op de plaats in de schaduw van de Meiboom. Het woord schaduw is overigens raar, want ze kiezen ervoor om ’s nachts af te spreken. Ze ziet een leeuwin, die net een rund heeft gegeten. Een bek vol bloed en het beest is bezig haar dorst te lessen in een bron. Ze besluit te vluchten, maar verliest een schoen (muiltje) en haar sluier. Wanneer Pyramus aankomt, ziet hij de sluier en het muiltje. De leeuwin heeft er bloedsporen op achtergelaten. De jongeman is van mening dat zijn liefde is opgegeten. Hij kan niet leven met dit schuldgevoel en stort zich op zijn zwaard. Wanneer Thisbe vermoed dat de kust veilig is, keert ze terug naar de afgesproken plaats. Daar treft zij hem aan en kiest ervoor om haar leven te beëindigen.

Wat dan wel weer mooi is aan dit verhaal over deze onmogelijke liefde: de twee vaders besluiten dat de as van de twee kinderen in een urn gestopt moet worden. Hadden ze alleen maar eerder bedacht dat de twee gewoon bij elkaar hoorden. In plaats van dit te verbieden!

Dit verhaal is in een opzicht uniek te noemen. Het is een verhaal dat afkomstig is uit de Griekse Mythologie. Van alle verhalen die in deze categorie thuishoren is dit een verhaal waarin de goden, nimfen of saters geen rol spelen.

De vroegste bronnen van dit verhaal gaan terug tot aan de werken van Ovidius en Hyginus. Opvallend: de moerbei was ooit wit, maar na de dood van de twee geliefden werden de moerbeien rood. Zoals we die nu kennen.

Mijn advies aan alle vaders en moeders: laat je kinderen liefhebben op de manier waarop zij dit goed denken te vinden. Misschien ben je het niet altijd eens met de keuzes die ze maken. Verbieden omdat jij het denkt beter te weten is lastig wanneer het om de liefde aankomt. Je kunt alleen maar hopen dat ze niet vallen. Mochten ze dat wel doen, pak ze dan op. Help ze overeind. Maar gun ze in ieder geval een mooie Midzomernachtsdroom!

Een mozaiek op Cyprus van dit verhaal. Bron: Wikimedia
Over Thisbe en Pyramus
Over Thisbe en Pyramus

Over Thisbe en Pyramus

In de schaduw van de moerbeiboom
was het als een zomerse droom
De langste dag
maar niemand die het zag
‘t was een van de mooiste jongens, die Pyramus
Hij had wel zin in een zachte kus
Thisbe op haar beurt, werd beschouwd als een schoonheid
Ze werden verliefd, maar tot grote spijt
van de twee jongelingen,
moesten zij hun liefde maar bedwingen
Trouwen werd hen verboden, daar in Babylon,
de stad van hangende tuinen en warme zon
Liefde laat zich niet leiden
Laten leiden is eigenlijk lijden
Buren waren ze van elkaar
Slechts geschieden door een muur van heb-ik-je-daar
Een spleetje tussen de muur
wakkerde alleen maar aan dat vuur
Ze besloten elkaar te zien in het geniep,
want dat verliefd-zijn zonder kussen zorgde alleen maar voor een griep
Nee, niet de echte ziekte, noem het een ellendigheid
Ze moesten er iets mee doen en ver na bedtijd
spraken ze af in de schaduw van de moerbeiboom
Wat volgde was een boze droom
Een leeuwin was dorstig na het verschalken van een rund
Ze had zich water gegund
Thisbe schrok zo, dat ze schuilde in een grot
Bij aankomst zag Pyramus een achtergelaten sluier en muil; bebloed en kapot
Noodlot!
Hij aarzelde geen moment,
drama was voor deze jonge vent
niet onbekend
Met zijn zwaard dacht hij Thisbe te volgen,
want ze was immers door een beest verzwolgen
Met kracht stortte hij zich op zijn zwaard en toen was het klaar
Voor Thisbe niet, want zij vond hem daar
Zo werden ze gevonden, naast elkaar
Niet samen in het leven, wel in de dood
Tweemaal een ribbestoot
en het eindigde daar onder die meiboom
Oh, wat een boze droom!
Gevonden werden ze, samen
Verbrand werden ze en wat hun vaders overeenkwamen:
de as werd in een urn gedaan
en daarna hebben ze ‘m dichtgedaan
Niet samen in het leven dankzij hun vaders koppigheid
Samen na de dood, een eeuwigheid

Vaders en moeders, bedenk goed
wat verbieden doet!
Laat je kinderen liefhebben, zonder zuchten
Anders zullen ze toch alleen maar vluchten
Dan ontmoeten ze leeuwen of leeuwinnen
en zal dwaasheid overwinnen
Sta toe dat ze liefhebben zoals zij dat willen,
zonder meningsverschillen
Of zij nu een hij,
of zij een zij,
of hij een hij,
of hij nu een hij
liefhebben wil
Wat is trouwens het verschil?
Geluk laat zich niet leiden
Leiden is lijden
Liefde laat zich niet leiden
Leiden is lijden
Vaders en moeders, lijden
is eindeloos
En eindeloos, da’s een hele lange poos

Gun je kinderen die Midzomernachtsdroom
Gun je kinderen liefde onder de meiboom
Gun je kinderen geen haat
Want het verhaal van Thisbe en Pyramus, ontstond niet uit haat
Liefde, dat was de boodschap
Liefde, da’s geen grap




Volgen

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen. Schrijft ook graag over auto's en in het bijzonder over Volvo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: