Contact informatie

Rijnegommerstraat 28
2382XB Zoeterwoude
KVK: 5059616
BTW: NL183729912B01

Telefoon & e-mail

Het lijkt een zinnetje te zijn uit het bekende boek De Gorgels van Jochem Myer; geslaagd… of niet… of wel… De manier waarop er in sommige gevallen sprake is van slagen voor een eindexamen of juist toch niet. Alsof je Bobba hoort praten. Maar nee, dit gaat over het minder leuke nieuws van zij die eerst te horen kregen dat ze geslaagd waren, maar dit toch niet bleken te zijn.

De afgelopen dagen werd er aardig wat gefeliciteerd. Zij die geslaagd waren, mochten de vlag uithangen. Maar niet iedereen kreeg het leuke nieuws te horen. In sommige gevallen werden er foutjes gemaakt tijdens het bekend maken van de resultaten. Leerlingen die bij de pakken neer zaten, omdat ze niet geslaagd waren, kregen alsnog te horen dat ze konden rekenen op een diploma. Anderen overkwam juist het omgekeerde.

Het is een stressvolle tijd. Althans, dat was het voor mij – lang, lang, geleden. Voor het Havo-examen duurde het wachten intens lang. Tijdens het wachten had ik iedereen bevolen om vooral niet te bellen, niets te vragen en mij gewoon maar met rust te laten. Het zou erom spannen of het ging lukken. Zelfs met de extra tijd die ik gekregen had, omdat mijn ogen niet helemaal mee werkten, was het soms krapjes om alles af te krijgen. Tegenwoordig lijkt het – gelukkig – makkelijker te zijn, om extra tijd te “krijgen” voor het maken van een examen.

Tijdens mijn “wachten” was het mijn tante die op het verkeerde moment, lief, informeerde of ik geslaagd was of niet. Ik wist nog niets en dat liet ik haar weten. Ook dat ze direct moest ophangen trouwens. Ik bleek gewoon geslaagd te zijn.

Nee, het is niet leuk om eerst te horen te krijgen dat je geslaagd bent en daarna alsnog moet vernemen dat dit niet het geval is. Dat kan een enorme teleurstelling zijn. Eentje die door kan werken tijdens het afnemen van de herexamens. Ik hoop dat iedereen die dit mee gemaakt heeft zich er niet door uit het veld laat slaan en alsnog kan en mag slagen!

Teleurstellingen zijn er om te verwerken. Helaas weet ik daar alles van. Ik ga niet uitweiden over de vele momenten van teleurstelling. Bepaalde teleurstellingen waren voor mij in het verleden het moment om kritisch te gaan nadenken en een startsein voor iets nieuws. Ook ver na mijn examens waren er momenten waarop je moest vaststellen dat het niet was zoals je had gehoopt. Die boodschap geef ik mijn twee kinderen ook mee.

Teleurstellend is natuurlijk niet het juiste woord als het gaat om verlies van een dierbare. Dat is verlies, dat is verdriet. Wat ik mijn kinderen daarover geleerd heb: kijk naar de mooie momenten die je samen had, die zijn er genoeg. Daarmee zeg ik niet tegen ze: “Je mag niet verdrietig zijn.” Verdriet is een emotie, een normale emotie. Na een week vol met emotie – ik kan er nog niets over schrijven, dat volgt op een later moment – is het voor mij ook tijd om weer verder te gaan. Nieuwe kansen pakken, nieuwe mogelijkheden ontdekken. Doorgaan, niet alleen voor mijzelf, maar ook zodat mijn kinderen zien dat hun vader door kan gaan. Nee, dit is niet altijd even makkelijk. Dankzij steun van – in de eerste plaats – Mijn Wetenschapper, familieleden en vrienden is het mogelijk om daar kracht uit te putten.

Dus iedereen die het minder goede nieuws over het eindexamen heeft ontvangen: het is teleurstellend. Je mag er zelfs verdrietig over zijn. Ik hoop dat je de draad kunt oppakken en verder kunt gaan. Wie weet wat voor moois daar allemaal uit voort kan komen! Ik hoop het voor je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.