Eigenlijk haat ik december

Eigenlijk haat ik december

Het is november en daarom ben ik ruimschoots op tijd om mijn frustraties te uiten over de maand december. Eigenlijk komt het erop neer: ik haat december. Dit terwijl deze maand bestaat uit de nodige feestelijkheden.

Ik mag niet vergeten – en doe dit ook niet – dat dit de maand is waarin mijn zoon jarig is. Dat is natuurlijk iets waarover ik zal zeggen: “Dat haat ik.” Dat is een blijde gebeurtenis, al moet ik nu al denken aan dat moment waarop hij de reeks van een cijfers voorgoed vaarwel zal zeggen. Vanaf 15 december duiden we zijn leeftijd voortaan aan met twee cijfers.

Waar ik een hekel aan heb, als het om december gaat, is de drukte. De drukte begint al in november. Om precies te zijn, drie dagen geleden. Nog nooit heb ik mijn dochter zo vaak horen vragen: “Hoe laat is het?” Stel je voor dat we misschien het tijdstip van zes uur zouden missen! Dan missen we het Sinterklaasjournaal. Juist dat onderwerp zorgt er ook voor dat ik december haat. Nee, begrijp mij niet verkeerd. Ik ben niet tegen het Sinterklaasfeest. Wel tegen de enorme drukte die dit tot gevolg heeft.

Ieder reclameblok wordt vergezeld door een voortdurend “Ooooh, die wil ik ook!” Het liefst worden dit natuurlijk zo hard mogelijk geschreeuwd. Sinterklaas is natuurlijk nog onderweg van Spanje naar Nederland.

Hoewel de beste goedheiligman nog altijd niet gesignaleerd is in Nederland, is mijn dochter van mening dat het maar beter is om goed op te letten, zoveel mogelijk door te geven. Ik heb haar al wel uitgelegd dat er geen levende wezens door een Sint en Piet meegenomen worden uit Spanje. Dus een school vissen en een hond kan ze dus even van haar lijstje schrappen.

5 december dan is het voorbij en is die ouwe weer naar Spanje vertrokken. Wie nu denkt dat er een einde komt aan de drukte: Think again. Precies tussen Sinterklaas en Kerst volgde in 2008 de geboorte van zoonlief. Het spande er nog om of dit niet plaats zou vinden op 5 december (de berekende datum was 7 december). Maar hij besloot nog even geduldig te blijven zitten…

In de aanloop naar zijn verjaardag, die overigens ruimschoots na de zomer al is begonnen, wordt er fanatiek afgeteld en berekend. Zoonlief vindt het geen probleem om meerdere keren per dag te vertellen hoe goed hij berekend heeft hoe lang het nog zal duren voordat hij jarig is.

De verjaardagen in ons huis zijn chaotisch. Wanneer je als argeloze bezoeker niet goed oplet, dan kun je nog wel eens struikelen over kinderen. Overal kinderen. Kinderen die van alles willen en allemaal tegelijk. Op dit soort momenten ben ik dankbaar voor slechts twee gezonde kinderen. Helemaal wanneer die verjaardagen afgelopen zijn, wanneer ze slapen.

Na de vijftiende dag van december volgt een moment van relatieve rust. Tussen de bedrijven door is de woonkamer al omgetoverd in een grote kerststad. Toegegeven, daar heb ik het grootste aandeel in. Ieder jaar neem ik mij voor om het vooral niet te doen. Lopend in het tuincentrum een paar weken geleden zag ik houten kersthuisjes staan. Iets anders dan de plastic huisjes die stof verzamelen op zolder. Daar ligt overigens ook de kerstboom – in delen. Al weet ik niet meer precies of de 52 kilo zware tent na de zomervakantie misschien op de kerstboom terecht gekomen is…

Naarmate kerst dichterbij komt, worden mijn kinderen ook steeds meer nieuwsgierig. Daar is niets mis mee. Het is een ander verhaal wanneer de lichtjes van de kerstboom onderzocht worden door kleine kinderhanden. Of de kersthuisjes op de vensterbank. Misschien moest ik dit jaar maar een stuk prikkeldraad kopen…

Na kerst is het tijd om af te gaan tellen tot het einde van het jaar. Rust? Nee hoor, waarom? We stuiteren in aanloop naar het nieuwe jaar. Zelfs tot aan oudejaarsavond. Zo erg, dat “we” om een uurtje of kwart voor twaalf (zoals vorig jaar) in slaap vallen. Nou ja, dat vond mijn zoon een goed idee, vorig jaar.

En dan? Dan is het januari. Dan wil ik mijn winterslaap!

Natuurlijk, er zijn ergere dingen in deze wereld te bedenken. Maar goed, als het dan toch allemaal moet, dat december-gedoe, laat het dan in ieder geval gaan sneeuwen!

Volgen
Samenvatting
Eigenlijk haat ik december
Titel
Eigenlijk haat ik december
Beschrijving
Waarom ik een hekel heb aan de maand december.
Auteur
Gepubliceerd door
De Goede Huisvader

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen. Schrijft ook graag over auto's en in het bijzonder over Volvo.

2 reacties op “Eigenlijk haat ik december

  1. Veel ouders en kinderen zijn stiekem opgelucht als het 6 december is en de boot terugvaart. Ik probeer in ieder geval thuis zo min mogelijk drukte te maken met kerstmis, maar op school, clubje,ls en overal moet er altijd wel het een of ander worden gekerstknutseld of gekerstbuffet.

    Gelukkig vallen de verjaardag van onze kinderen niet in dit seizoen.

    Sterkte

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: