Contact informatie

Rijnegommerstraat 28
2382XB Zoeterwoude
KVK: 5059616
BTW: NL183729912B01

Telefoon & e-mail

Om te winnen hoef je niet altijd te eindigen op de eerste plaats. Om te winnen kun je ook gewoon in de onderste regionen eindigen van die sport die je beoefend. Dat heeft mijn zoon wel bewezen. Tijdens de Club-2 wedstrijden die hij de afgelopen tijd heeft gereden. Een overwinning is niet altijd het eindigen op een eerste plaats.

In maart van dit jaar begon mijn zoon aan een aantal proeflessen. Hij had al lange tijd gevraagd of hij mocht beginnen aan BMX. Mocht je niet bekend zijn met BMX (of fietscross) is sinds de Olympische Spelen van 2008 (Beijing). Voluit spreek je overigens van Bicycle Motorcross, waarbij de X voor cross staat. De sport kent haar oorsprong in de Verenigde Staten. Aan het begin van de jaren tachtig waaide de sport over naar onder andere Nederland. Nederland is momenteel goed vertegenwoordigd in de internationale top.

Het was zeker niet de eerste keer dat zoonlief begon over BMX. Hij had er al veel filmpjes over gezien en wist het zeker: dit wilde hij gaan doen. Alleen in de directe omgeving bevinden zich geen BMX-verenigingen. We moeten uitwijken naar een plaats op vijftien kilometer afstand. Dat is niet een bijzonder grote afstand.

Hij begon met een serie proeflessen. Vijf in totaal. Daarna was het tijd om te beslissen wat hij zou gaan doen. Na vijf lessen was het voor hem klip en klaar: doorgaan. Dat was de eerste overwinning. Dat is misschien wat overdreven. Vergeet niet dat zoonlief nog steeds vecht tegen veel spoken uit het verleden. Laat ik het zo maar even omschrijven.

Goed, daarmee begon het pas echt. Nu moest er geinvesteerd worden in uitrusting. Voor iedere ouder van wiens kind of kinderen de ambitie heeft of hebben om deze sport te gaan beoefenen: het is geen goedkope sport. Althans, het materiaal dat benodigd is om deze sport uit te oefenen is niet goedkoop. Gelukkig zijn er veel producten verkrijgbaar die aangeboden worden via speciale Facebook-groepen en natuurlijk Marktplaats. Zo kwam mijn wederhelft terecht in Zelhem en kocht daar een fiets. De kleding kochten we in Apeldoorn en de helm in de buurt van Rotterdam. Nu kon het avontuur pas echt beginnen!

Tot die ene avond, tijdens een training. Via de startheuvel reed hij zo snel weg. De eerste heuvel werd gemist en zijn sprong met fiets werd door iedereen ontvangen met een Oooh. Gevolgd door een Aaah. Hij kwam verkeerd terecht en het gevolg was een bezoek aan de EHBO. Gelukkig was er niets aan de hand, “alleen maar” een kneuzing.

Het gevolg van deze val: Ik kan het niet. Dat was de gedachte van mijn zoon. Hier speelde het verleden en zijn faalangst een grote rol. Het kwam regelmatig voor in de opvolgende weken, dat hij boos van zijn fiets stapte. Dat ging langzaam verder en de zomervakantie bracht een rustpauze. We vroegen hem of hij door wilde gaan. Ondanks de investering was de weerzin het niet waard om door te gaan. Het gaat erom dat hij het naar zijn zin heeft. Toch besloot hij door te gaan. Dat was overwinning nummer twee.

Vanaf het moment dat de proeflessen gestopt waren, was het twee keer per week trainen. Daarnaast was het een kwestie van wedstrijden rijden. De eerste wedstrijd werd gereden op onbekend terrein: in Rijswijk. Dat was een moelijke avond. Toch stond hij aan de start en toch reed hij de race uit. Overwinning nummer drie was in de pocket. Al beseft hij het zelf nauwelijks.

Nu was het geen ‘echte’ week. De eerste training en de eerste wedstrijd vond eigenlijk in een andere week plaats. Deze zondag was de laatste wedstrijd. Vooraf zeiden we tegen onze zoon dat het niet uit maakte op welke plaats hij zou eindigen. Dat was ook geen issue. Wanneer hij het af zou maken. En dat deed hij!

Na een lange pauze waarin alle scores opgeteld werden, volgde een ceremonie. Hierbij kregen alle deelnemers een beker. Natuurlijk, die van de eerste drie waren iets groter. Toch kreeg hij een mooie beker. Al kreeg hij een lintje of een certificaat, dan was dit voor hem niet belangrijk. Zijn overwinning deze zondag was dat hij het afgerond had. Zijn overwinning, dat ziet hij zelf (nog) niet: afrekenen met die spoken uit het verleden. En dat deed hij.

Na de vreugde over de beker, volgde een moment waarop hij zei dat hij wel kon huilen. En daarin gaf ik hem groot gelijk. Niet eindigen als eerste, tweede of derde en dan toch nog zo emotioneel zijn? Zeker! Dat kan en, vooral, dat mag! Omdat winnen verder gaat dan klassementen. Omdat winnen gaat om doorgaan, jezelf overwinnen en verbazen! Dat deed hij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.