Contact informatie

Rijnegommerstraat 28
2382XB Zoeterwoude
KVK: 5059616
BTW: NL183729912B01

Telefoon & e-mail

Je kunt er niet omheen. Er is opgeroepen tot een lawaaiprotest op 4 mei aanstaande. Dit omdat de huidige herdenking op 4 mei te “wit” of te racistisch zou zijn. Hoe leg je dit uit aan jouw kinderen? Hoe ga je trouwens om met het gegeven Dodenherdenking?

Sinds 1961 is het karakter van de Nationale Dodenherdenking gewijzigd. We herdenken dan de Nederlandse oorlogsslachtoffers voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. Op de website van de Rijksoverheid valt hierover het volgende te lezen:

 

“Op 4 mei herdenkt Nederland alle Nederlandse slachtoffers sinds de Tweede Wereldoorlog. Dit zijn militairen en burgers die stierven in oorlogssituaties en bij vredesoperaties. De Nederlandse vlag hangt halfstok en om 20.00 uur is het 2 minuten stil. “

 

Wanneer ik het Facebook evenement voor dit lawaaiprotest erbij pak, dan lees ik het volgende:

 

“Vrijdag 4 mei gaan wij demonstreren tegen de dodenherdenking in de huidige vorm. Op de site van comité 4 & 5 mei staat het memorandum van de Nationale dodenherdenking als volgt beschreven: “”Tijdens de Nationale Herdenking herdenken wij de Nederlandse oorlogsslachtoffers. Allen – burgers en militairen – die in het Koninkrijk der Nederlanden of waar ook ter wereld zijn omgekomen of vermoord sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog, en daarna in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.” In de toelichting bij het memorandum wordt expliciet vermeldt dat we GEEN daders herdenken. Toch zijn er nog nooit de 150.000 moslims herdacht die vermoord werden tijdens de volkerenmoord die Nederland verdoezelt als “politionele acties”. Nederland herdenkt echter wèl de daders maar dus niet de slachtoffers van deze racistische volkerenmoorden.

Hiernaast herdenkt Nederland slechts de 22.000 witte slachtoffers die vielen tijdens de tweede wereldoorlog terwijl er in Nederlands Indië 4 miljoen doden vielen door oorlogsgeweld. Niet witte levens tellen blijkbaar niet mee in Nederland. Dit terwijl deze mensen Nederlandse onderdanen waren aangezien Nederland tot de dag van vandaag 27 december 1949 erkent als het moment van soevereiniteit van Indonesië.

Nederland heeft vlak na de bevrijding, terwijl Rotterdam in puin lag, 250.000 Nederlandse militairen naar Nederlands Indië gestuurd. In plaats dat Nederland zich met de heropbouw van het land bezighield heeft de regering de wet aangepast zodat dienstplichtigen, onder leiding van Generaal Spoor, uitgezonden konden worden om de Archipel te herbezetten. Spoor werd hierdoor de grootste Nederlandse oorlogsmisdadiger uit de recente geschiedenis. Volgens het boek van Remy Limpach beschreven de uitgezonden militairen in hun dagboeken hun optreden als vergelijkbaar met de misdaden van de Duitse bezetter. Nederland herdenkt dus oorlogsmisdadigers die niet onderdoen voor nazi’s en hun Nederlandse slachtoffers worden uitgewist uit ons collectieve geheugen om aan ideaal van witte suprematie te voldoen.

Omdat wij dit soort hypocrisie zat zijn en een signaal aan de racisten die ons land regeren willen afgeven hebben wij daartoe besloten om op 4 mei om 20.00 een (lawaai) manifestatie te organiseren.”

 

Het is een gevoelig onderwerp, die politionele acties. Het is inderdaad geen goede “reclame” voor Nederland. Een Nederland dat eigenlijk net was bevrijd van de Duitse overheersing. Deze Duitse overheersing zou overigens volgens de bedenkers van dit evenement niet onderdoen aan de wandaden van de Nederlanders overzee. Dat is nogal een uitspraak. Waar de nazi’s een systeem hadden opgezet gericht op vernietiging van joden, andersdenkenden, homoseksuelen en andere “vijanden van het volk” was het de in de tekst genoemde generaal Simon Spoor, die orders kreeg van de Nederlandse regering om op te reden tegen de onafhankelijkheidsbeweging. Het klopt dat er oorlogsmisdaden gepleegd zijn. Ik ben de laatste om die te ontkennen, ook al ben ik “wit.” Ik ben ook de laatste om te ontkennen dat dit nooit goed is geweest. Alleen het vergelijken van deze politionele acties met de wandaden van het Derde Rijk, dat lijkt mij wat ver te gaan. Dat we wellicht eens goed moeten kijken naar de rol van Nederland in deze en andere geschiedkundige perioden, doet niets af aan de manier waarop we op 4 mei stil staan bij de gevallenen. Inderdaad, hieronder vallen ook de soldaten die omkwamen in Indonesië. Ook vallen hier de slachtoffers onder van bijvoorbeeld de ontruiming van Het Apeldoornse Bosch. Dit was een joodse psychiatrische inrichting die zich in Apeldoorn bevond tussen 1909 en 1943. Op last van de bezetter werd de instelling ontruimd. Het personeel was in de nacht van 21 op 22 januari 1943 grotendeels gevlucht. Uiteindelijk werden er 1.200 mensen op transport gesteld richting Auschwitz. De patiënten werden na een selectie op het perron allemaal gedood. Samen met vijftig personeelsleden, van wie niemand uit Auschwitz terugkeerde, werden zij het slachtoffer van het nazisme. De actievoerders vergelijken de daden van de Nederlandse troepen met de kille selectie die plaatsvond op de perrons dus eigenlijk met dit soort daden door te stellen “Nederland herdenkt dus oorlogsmisdadigers die niet onderdoen voor nazi’s…” Dat is eigenlijk best pijnlijk te noemen.

 

Natuurlijk, het ligt in deze tijd gevoelig om te spreken over de joden en hun vervolging. Veel mensen zijn van mening dat de joden misschien te veel aandacht krijgen en zij hiermee deze “bagage” inzetten voor het claimen van een staat die niet zou mogen bestaan. Dit claimen, dat doen de joden van na 1948. Natuurlijk zaten er toen mensen bij, die slachtoffer waren geworden – direct of indirect- van het nazisme. Het hedendaagse Israël kan zich echter niet meer blijven beroepen op deze claims. Palestijnen hebben even goed recht op een eigen staat. Dat is alleen weer een hele andere discussie. Ik probeer alleen een vergelijking te leggen tussen de wandaden die begaan zijn door de nazi’s en de claim dat de daden van de Nederlanders niet onderdeden voor dit soort wandaden.

 

Protesteren is een groot recht. Groter dan wat velen misschien beschouwen. Dat je iets mag zeggen in vrijheid is het gevolg van een andere grote gebeurtenis. Een gebeurtenis die gevierd wordt op 5 mei en waar men een deel van de slachtoffers van herdenkt een avond eerder, op 4 mei.

 

In veel landen ter wereld is het niet toegestaan om in vrijheid te leven. Eigenlijk zijn dit dezelfde soort omstandigheden als waarin Nederland zich bevond in de jaren veertig van de vorige eeuw. Een lawaaiprotest was ondenkbaar. Nu is dat wel denkbaar.

 

Nederland is in de loop der jaren ingrijpend gewijzigd. Soms in goede zin, soms in minder goede zin. Als het om het negatieve gaat, dan is het natuurlijk erg gemakkelijk om de schuld te geven aan een of meerdere groepen. Helaas komt dit ook voor. Dit is weer een onderdeel van de samenleving geworden en veel mensen zitten hier niet op te wachten. Meer mensen dan gesuggereerd wordt in de tekst op Facebook. Het klopt dat er bepaalde politici zijn – ik noem geen namen – die woorden gebruiken die niet onderdoen voor de stevige taal zoals die in de geschiedenis vaker te horen is geweest.

 

Toch is Nederland een immigratieland. Dat zijn we al van oudsher. Ik ga geen college geschiedenis geven, want dat gaat veel te ver. Ik ga niet alle bevolkingsgroepen opnoemen. Ook gebruik ik het nog steeds allemaal niet als “vrijbrief” om dit land vrij te pleiten van daden die begaan zijn in het verleden. Soms waren dit zwarte bladzijden. De politionele acties was een van die zwarte bladzijden.

 

Sinds 1961 is dus het karakter van de herdenking gewijzigd. We herdenken zij die een Nederlandse nationaliteit hebben of hadden en omgekomen zijn. Dus ook zij die in de kampen in Indonesië omgekomen zijn. Dat waren zeker niet altijd “witte” mensen. De Japanners hadden ook mensen opgesloten die onderdeel vormden van een gemengd huwelijk of hun kinderen.

 

Ondanks het feit dat ze destijds niet de Nederlandse nationaliteit hadden, herdenken we ook een andere groep. Een groep mensen van wie de kinderen en kleinkinderen naar ons land gekomen zijn. Vanaf het begin van de Tweede Wereldoorlog hebben Marokkaanse troepen meegevochten aan geallieerde zijde. Jaarlijks wordt bij het monument in het Zeeuwse Kapelle herdacht dat hier Marokkaanse troepen geholpen hebben om de Duitse troepen tot stilstand te laten komen. 30.000 Marokkanen vochten mee aan Franse zijde, om ons land te bevrijden. In totaal liggen er in Kapelle 219 soldaten begraven. Wellicht was dit gegeven onbekend voor de organisatoren van het lawaaiprotest?

Als het gaat om het herdenken van de oorlog in Nederlands-Indië kun je wel aanvoeren dat het nog steeds raar is, dat er geen gezamenlijke herdenking plaatsvindt. Al lijken de actievoerders hierop niet echt te doelen. De landelijke herdenking van de bevrijding van Nederlands-Indië of Indonesië vindt plaats op 15 augustus. Dat is ook een interessante discussie voor de experts, denk ik.

 

De actiegroep laat ons weten dat we er alles aan doen om te willen voldoen aan het ideaal van “witte suprematie.” Een mooie vertaling trouwens van het Engelstalige white supremacy. Zoals ik in een eerder blog al aangaf, is het tegenwoordig erg gemakkelijk beschuldigen (zie dit blog). Over en weer is dit mogelijk. De actiegroep doet er alles aan om te laten zien dat we in een land wonen waarin racisme hoogtij viert. Het klopt inderdaad dat er partijen zetels gewonnen hebben, die aan de meest rechterzijde van de politieke arena te vinden zijn (ik druk me bewust voorzichtig uit). Het klopt alleen niet dat zij de grootste partijen zijn. Het is heel erg makkelijk constant te blijven roepen dat er allemaal racisten wonen in dit land. Godzijdank is dit niet het geval. Godzijdank kunnen we gewoon zeggen wat we willen – al moet je bij sommige uitspraken wel een vraagteken plaatsen.

 

Dat je wilt protesteren, prima. Het is een recht. Wees er trots op, dat je dit kunt doen. Laat van je horen! Alleen het moment om dit te doen… Het doet ook afbreuk aan zij die niet “wit” waren en wel degelijk worden herdacht.

 

Wat leg ik uit aan mijn kinderen?

Zonder alle gruwelijkheden van het nazisme te belichten, heb ik mijn kinderen uitgelegd over de Tweede Wereldoorlog. Ook heb ik uitgelegd dat het een mondiale oorlog is. Een oorlog die op verschillende continenten uitgevochten werd. Een oorlog die opgevolgd werd door een streven naar onafhankelijkheid van zij die in koloniën woonachtig waren. Een groot en goed recht. Maar bovenal, heb ik uitgelegd dat geen bevolkingsgroep beter is op basis van uiterlijk, kenmerken of wat dan ook. Dat iedereen een open en eerlijke kans mag verdienen en dat we er trots op mogen zijn dat we in vrijheid kunnen denken, schrijven en spreken. Gaat het daar immers niet om? Zonder Bevrijding was een lawaaiprotest niet mogelijk geweest, echt niet.

 

Voor zij die een andere mening hebben: denk er nog eens rustig over na. Respect verdien je, dat dwing je niet af. Discussiëren is prima. Een moment van respect zou ook respect moeten verdienen. 

 

 

Bron afbeelding: Wikimedia Commons.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.