Er gaat eigelijk geen dag voorbij zonder dat mijn dochter tekent. Een dag niet tekenen is voor haar als een dag zonder zon. Laat ze nu zelfs op regenachtige dagen tekenen…

Tegenovergestelde

Mijn dochter is voor wat betreft tekenen het tegenovergestelde van mijn zoon. Hij heeft er weinig mee en beschouwt het soms als een noodzakelijk kwaad. Bijvoorbeeld omdat hem dit is opgedragen. Hoe vaak ik hem wel hoorde zuchten, toen hem gevraagd werd of hij een tekening wilde maken voor iemand. Zuchtend ging hij dan aan het werk.

Dochterlief heeft er geen moeite mee om tekeningen te maken. Haar inspiratie haalt ze uit de dingen die ze interessant en leuk vindt. Ze tekent ook dat ze graag wil zien.


Een thema dat regelmatig terugkeert: sprookjes. Dochterlief is groot fan van sprookjes. De afleveringen op Netflix heeft ze ontelbare keren gezien. Sterker nog, wanneer ze echt heel erg verdrietig is, dan vormen deze sprookjes – naast een knuffel of kus van haar ouders – een bepaalde troost. Alsof ze zich even helemaal kan terug trekken in deze wereld. Dit beperkt zich overigens niet tot televisie. Ze kan genieten van sprookjesboeken en speelt de verhalen graag na. Vaak is ze dan zelf (natuurlijk) de hoofdpersoon in het verhaal. Al kan ze zich op bepaalde momenten ook goed schikken naar dat wat anderen van haar verlangen.

Enthousiasme

Haar enthousiasme zorgt ervoor dat zoonlief ook wordt meegetrokken. Is het “klimaat” goed (geen ruzie), dan spelen die twee de mooiste sprookjes na. Compleet met over the top acting. Je zou ze er bijna een prijs voor geven.


In de vakantie werd er ook getekend door mijn dochter. Zonder dat ik het door had, nam ze haar schoolschriften mee. Als een volleerd juffie stond ze onderwijs te geven op de camping aan meisjes die soms ouder en soms jonger waren. Haar schoolschriften gebruikte ze dan als aantekeningenboekje. Tekeningen die eigenlijk al “af” waren, werden opnieuw bekeken en er volgde aanpassingen. Met haar nieuwe tekenblok, gekregen van oma, was ze druk in de weer om haar creativiteit tot uiting te brengen.


Nee, ik koester niet de illusie dat dit materiaal te vergelijken is met bijvoorbeeld een Rembrandt. Het is haar manier om zich even terug te trekken. Nee, dat hoef je niet altijd te “meten.” Eerlijkheidshalve moet ik gewoon ook toegeven dat er ook “materiaal” tussen zit dat nog het meeste lijkt op krassen. Dat weet ze zelf ook heel goed. Wanneer ik dit dan tegen haar zeg, dan krijg ik een begrijpende glimlach.

Mijn dochter heeft een hele grote beer. Die noemt ze “Opa Beer.” Dit is “Opa Beer.”
Konijn
Mijn zoon heeft een blauw konijn als lievelingsknuffel. Dochterlief maakte een tekening van Konijn.
Drie keer raden welke langharige prinses dit is...
Drie keer raden welke langharige prinses dit is…
Iets abstracts
Dit is waarschijnlijk iets dat alleen dochterlief zal begrijpen. Tenzij jij kunt vertellen wat het is.
Een dag niet tekenen...

Vergelijkbare berichten