Begrijp me niet verkeerd, ik ben best gelukkig

Begrijp me niet verkeerd, ik ben best gelukkig

Er was een tijd dat ik mijn zaterdagavonden anders indeelde. Dit was ver voordat ik Mijn Wetenschapper leerde kennen. Ik kijk terug op toen, maar wel met de duidelijke boodschap: Begrijp me niet verkeerd, ik ben best gelukkig.

Wat is geluk? Is het een goed gevulde portemonnee, die je in staat stelt om alles te kopen? Ik denk het niet.

Is het dan misschien het idee dat alles in je leven op rolletjes loopt? Dat je niets meer te wensen hebt? Ook niet! Dat is volgens mij een illusie. Er bestaat niet zoiets. Althans, dat denk ik.

Geluk is soms moeilijk te definiëren. Natuurlijk zijn er die toevalligheden, die gebeurtenissen die ons in staat stellen een bepaald gevoel van euforie te voelen. Geluk kan ook gewoon zijn, dat je tijdens het oversteken van een drukke straat niet aangereden wordt. Zelfs met zebrapaden is het geen garantie dat dit niet kan gebeuren…

Nee, geluk is iets magisch. Het is een fijn gevoel, maar tegelijkertijd is dat fijne gevoel ook lastig te omschrijven.

Geluk zit ‘m in kleine dingen, zo zegt men wel eens. Wat zijn die kleine dingen dan? De glimlach van een kind? Ik beschouw dat niet echt als “klein.” Dat is gewoon een mooi geschenk. Is het dan de kus van je geliefde? Dat is een gebaar van liefde.

Is het dan geen pech te hebben? Dat je het winnende lot trekt in een loterij? Maar dat is toch weer materialistisch?

Geluk is onmogelijk te definiëren. Het is groot en klein. Het is persoonlijk, het is schitterend – voor jou. Of voor zij die dichtbij je staan…

Maar goed, daar ging het niet over. Dit was slechts de introductie van deze blog. Het ging over de zaterdagavonden. Zaterdagavonden in een – voor mij – voorbije tijd. Ver verleden vind ik een beetje raar klinken. Het verleden is toch ver? Voordat ik te filosofisch ga worden…

Er waren zaterdagavonden, ergens in een periode in mijn leven, die er heel anders uitzagen dan nu. Toen was ik degene die bepaalde waarop gedanst kon worden. Ooit begonnen met gabber house, toen mijn focus verlegd naar andere muzieksoorten. Gabberhouse was ooit te commercieel geworden, toen de nummers ineens in de hitparade te vinden waren. Techno was het antwoord. Daarna volgde Goa Trance en uiteindelijk Trance. Nee, niet te vergelijken met de muziek van tegenwoordig. Of het beter was, toen, dat laat ik aan anderen over…

Er was dus een tijd dat ik zo rond een uurtje of elf ergens achter draaitafels te vinden was. Dat kon ook later zijn. Afhankelijk van het soort feest natuurlijk.

Geleidelijk aan begon ik in te zien dat ik steeds maar voor de fanfare uit marcheerde. Mijn muziekstijlen die de voorkeur hadden moesten eigenlijk nog doorbreken. Ik interviewde als een van de eersten een Engelse producer onder de naam DJ Aphrodite (noemt zich inmiddels anders: Aphrodite). Lang, lang, lang voordat Hij de hitparades bestormde interviewde ik hem voor mijn radioprogramma (dat overigens niet op een zaterdagavond, maar op een donderdagavond plaatsvond). Wie het is? Ik vermoed dat je ‘m wel kent…

 

DJ Tiësto
Photo by Mixtribe Photo on Foter.com / CC BY-NC-ND

 

Nee, hiermee beweer ik helemaal niet dat ik hen groot gemaakt heb. Dat hebben ze zelf gedaan en alle hulde daarvoor. Waar zij gekozen hebben om te doen wat ze doen, koos ik voor andere wegen. Andere paden. Soms met succes, soms niet. Wat ik beschouw als mijn succes is dat ik op een zaterdagavond een blog de wereld in kan sturen, waarin ik schrijf over mijn verleden. Maar ook over het heden. Mijn Wetenschapper ging vandaag (en morgen) iets anders doen en wij waren met z’n drietjes thuis. En het was een mooie dag. Noem het – om in muziek thermen te blijven spreken – mijn Grammy….

Soms is geluk inderdaad iets “kleins”… tijd doorbrengen met je kinderen. Het heeft niets met geld te maken, maar met immateriële zaken. Een goed gevoel krijgen, dankzij. Misschien is dit wel het grootste geluk dat er bestaat. Althans, voor mij wel!

 

Volgen
Samenvatting
Begrijp me niet verkeerd, ik ben best gelukkig
Titel
Begrijp me niet verkeerd, ik ben best gelukkig
Beschrijving
Over hoe ik mijn zaterdagavonden vroeger indeelde...
Auteur

Harm Jagerman

Trotse eigenaar van een website over zijn leven als fotograferende en schrijvende huisvader. Vader van twee kinderen. Schrijft ook graag over auto's en in het bijzonder over Volvo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: